Real Humans en de grenzen van de mensheid
Komen we in een tijdperk waarin technologie vanuit zichzelf verder evolueert, zoals Kevin Kelly het formuleert, gedreven door een soort ‘eigen wil’? Het idee mag absurd lijken, aangezien technologie zonder de mens nooit ontstaan zou zijn, laat staan zelfstandig zou kunnen voortbestaan. Maar zodra het punt bereikt wordt waarop het systeem zichzelf ontwikkelt, maakt de oorsprong steeds minder uit. Het onderscheid tussen schepper en...
‘Female Icarus’, het strijdtoneel van Ulrike Bolenz
‘Ik wil begrijpen.’ Zo luidt de titel van het boek dat Hans Achterhuis schreef over Hannah Arendt. ‘Mensen kunnen misschien overleven in een wereld zonder vrijheid of rechtvaardigheid, maar niet in een wereld zonder waarheid,’ schrijft hij. ‘Elk menselijk samenzijn berust op het kunnen spreken “over wat is”, over de werkelijkheid die men deelt.’ (p. 317) Nadenken – het is een zeldzaam goed geworden in tijden waarin ons...
De Biënnale van de Schilderkunst in het MUDEL: meesterschap in alle tinten
Ik heb vaak last van anemoia: heimwee naar een tijd die ik niet gekend heb. Meer bepaald naar de laat negentiende eeuw, een tijdsbestek waar allerlei fricties, maatschappelijke, spirituele, wetenschappelijke, samenvielen in een algeheel gevoel van ongepast voelend optimisme, ongemakkelijke zorgeloosheid en existentiële unheimlichkeit. Het is niet uit gemakzucht. Comfortabel was het tijdperk allerminst. Maar er was nog plaats voor...
Activisme en kunst, een ongemakkelijk maar gelukkig huwelijk. Gedachten bij ‘With waving hair’ van Ulrike Bolenz
Op de Power 100 lijst van meest invloedrijke personen en organisaties in de kunstwereld, samengesteld door ArtReview, prijkte in 2020 op de eerste plaats: Black Lives Matter (BLM). Op nummer vier stond de #METOO-beweging. Voor alle duidelijkheid: deze bewegingen hebben helemaal niets met kunst te maken. In de argumenten van ArtReview lees je echter dat beide organisaties een impact hebben gehad op de diversiteit van het kunstaanbod in...
“Silent Noise”, een bijzondere combinatie van zeven kunstenaars bij Verduyn Gallery
Het voordeel van een groepstentoonstelling vormt meteen ook het nadeel ervan: er valt vaak ontzettend veel te ontdekken. De expo Silent Noise bij Verduyn Gallery geeft meteen ook de ambitie aan van deze nog jonge galerie, met een gedurfde combinatie van rijpe en nog rijpende, internationale en lokale kunstenaars. Stefanie Verduyn durft duidelijk. Mochten ze nog leven zou ze wellicht Caravaggio of Delacroix hebben uitgenodigd om in...
