Watou 2021, een voorbeschouwing

Zoals Jan Moeyaert een kentering betekende in het Watouverhaal, is dit ook nu het geval met het trio Goesaert-Pattyn-Verhelst. De tentoonstelling lijkt mij meer cerebraal dan vorige edities. Ook grotere internationale namen (maar liefst vier werken van Tracey Emin!) vinden hun weg naar Watou. Anders is ook dat er geen ‘centraal thema’ is. “We vertrekken vanuit de kunstenaars en niet vanuit het verhaal” zegt Benedicte Goesaert. “Een pelgrimstocht van ontdekkingen”, vult Chantal Pattyn aan.

Persconferentie Watou 2021, foto’s: Jan Leysen voor TheArtCouch

Het werk van Bram Demunter, speciaal gecreëerd voor dit festival, verbeeldt dit op de meesterlijk schilderkunstige wijze die Demunter eigen is: de archeoloog die door historische artefacten de wereld ontdekt en de bezoeker die jaarlijks Watou aandoet om kunst(enaars) te ontdekken.

De installatie Witness van Carla Arocha & Stéphane Schraenen is FENOMENAAL.  Het werk tintelt, betovert, fascineert, ongeacht van welke zijde je het bekijkt. Je zou er je in willen nestelen om  de variaties van licht en weerspiegeling te savoureren op de verschillende momenten van de dag. Weergaloos. Ik hunker om terug te gaan en om terug te gaan en…

Neo Matloga verstomt met zijn grote collages, geïnspireerd op zijn Zuid-Afrikaanse jeugd. Men speelt er gezelschapsspelen in  gezinsverband om de kinderen binnen te houden in een beschermende omgeving, liever dan de sociaal-politieke confrontaties van de straat te ervaren. De jonge Matloga (° 1993) verknipt gezichten waardoor het geheel vragen oproept over de achterliggende levens van de gefragmenteerde figuren en je niet weet of ze in onze samenleving ook hun plaats krijgen.

De kerk, die andere jaren overvloedig toebedeeld was, vormt nu het decor voor een verstillend, haast contemplatief werk van Lucy Skaer: Sticks and Stones. We herinneren  ons allemaal het “doorzegspelletje”. De eerste vertelt een kort verhaal aan de volgende en zo gaat dit verhaal het rijtje af. Op het einde krijg je een resultaat dat gewijzigd is maar wel refereert naar het eerste verhaal. Zo ook  de opeenvolgende vormen en materialen die Skaer in de kerk plaatst. Of de curatoren door deze plek te kiezen, de vraag wilden stellen of het verhaal van Christus nog gelijkt op de oorspronkelijke boodschap, weten we niet…

De poëzie valt buiten mijn expertise maar toch even vermelden dat Peter Verhelst verkiest dat de gedichten niet naar de kunstwerken hangen “omdat het woord de ervaring van het kijken versmalt”. Je vindt dan ook pupiters met poëzie die op zich staan. Eén ervan, blijft zeker hangen:

Ergens kijkt iemand

naar de zon

en bevriest.


Het kunstenfestival Watou vindt plaats van 3 juli tot 5 september op verschillende locaties in Watou. Klik hier voor alle info.

Watou 2021, foto’s Jan Leysen voor TheArtCouch

Author: Jan Leysen

Share This Post On

1 Comment

  1. Invloed van smak gent laat zich voelen zoals ooit invloed van jan hoet !

    Post a Reply

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op

X