De kille poëzie van de nacht… ontdek het werk van Andreas Levers!

In jeugdigere tijden is het me vaak overkomen om s’nachts over de verlaten straten van een stad te dwalen. Soms letterlijk, overigens. In het Berlijn van de jaren ’90 belande ik ooit op een feestje in de buitenbuurten, waar we met de metro naartoe gingen. Rond twee uur s’nachts wou ik terug naar mijn hotel in het centrum, maar de metro’s reden niet meer, en voor een taxi had ik geen geld. Dus ben ik maar beginnen stappen, zonder enig idee van welke richting uit te gaan. (en neen, gps of smartphones had ik toen nog niet)

Geen paniek, dit is geen artikel over mijn jeugdherinneringen. Waarom ik dit dan vertel? Bij het zien van het werk van de fotograaf Andreas Levers, die misschien niet toevallig rond Potsdam in Berlijn leeft, had ik een beetje een déjà-vue gevoel. Niet dat exact dezelfde plekken mijn pad hebben gekruist, maar het is eerder dat desolate, kille, eenzame gevoel van de nacht, waarin kleuren een zeer eigen, specifieke stem lijken te hebben, een eigen taal in een uniek gedicht, dat me trof. De beelden konden om het even waar genomen worden, overigens, juist door alle menselijkheid eruit te weren leent het er een universeel karakter aan. Het universum van de nachtelijke wandelaar…

(alle foto’s © Andreas Levers, ontdek meer op zijn website, klik hier)

 

 

 

Author: Frederic De Meyer

Share This Post On

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op