De puzzel van Ruben Boeren

Op een warme zomeravond ontvangt Ruben Boeren (°1988) mij in zijn Antwerps atelier. De verzengende hitte van een paar dagen geleden heeft zijn weg naar buiten gevonden langs de open ramen van het atelier. De bovenste verdieping is vaak de favoriete locatie van kunstenaars omwille van het daglicht dat langs hoge ramen naar binnen valt. Ook bij Ruben is het atelier een aangename werkplaats inclusief kamerplanten. Met zijn artistieke cv uitgeprint en de laptop opengeklapt beginnen we aan het interview. Zodra Ruben de voorbereiding loslaat, komen de mooiste verhalen boven en vertelt hij vanuit zijn kunstenaarsziel.

Zijn recent werk Arcane Rumbleis een perfecte synergie van alles wat hij op zijn uitgeprinte parcours tegenkwam en hem vormde tot de kunstenaar die hij vandaag is. 

Ruben vertelt over Arcane Rumble

Haat-liefde op weg naar het licht

Als jonge snaak ervaarde hij al vrij snel dat hij zijn leven aan het creëren zou wijden, al wist hij nog niet welke vorm dit zou krijgen. Zijn zoektocht ving hij aan met een opleiding schilderkunst aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen. Toch voelde hij al snel dat schilderen niet echt zijn ding was. Ruben worstelde met de last van de geschiedenis van de schilderkunst, met de lat die hoog werd gelegd door zijn voorgangers. Wat kon hij nog toevoegen aan deze rijke geschiedenis? Hij begon te experimenteren met andere mogelijkheden om een schilderij te benaderen. Hij begon het doek te beschouwen als bouwsteen, minder als drager, en creëerde hierbij sculpturen. Hij nagelde bijvoorbeeld verschillende doeken op elkaar, als statement tegen de academische benadering van de schilderkunst. 

De zoektocht ging verder. Hij gebruikte nieuwe materialen om nieuwe objecten te maken. MDF platen, isolatiemateriaal, zelfs TL lampen, wat uitmondde in verschillende multiple-reeksen. Ruben vertelt enthousiast het merkwaardige verhaal achter Bringing the light: “Op het einde van de masteropleiding mochten studenten 2 weken masterclass volgen in de Verbeke Foundation te Kemzeke. Bivakkerend in een caravan, met 1 kachel om zich te warmen tijdens een ijskoude winter, kregen we de vrijheid om een kunstwerk te maken die inspeelde op deze locatie. Ik ging aan de slag met TL lampen en visdraad om een grote constructie te bouwen. Het was echter de kruiwagen waarmee ik de TL lampen vervoerde, die de show stal. Het lijkt wel een matras van lampen. Stevig en toch breekbaar, een krachtige uitbeelding van een contradictie. Met een zelfrelativerende knipoog: de kunstenaar brengt het licht!” Hij beschouwt Bringing the light als een scharnierwerk in zijn oeuvre, gezien hij ontdekte dat het onverwachte zich kan aandienen in de periferie van wat controleerbaar is.

Bringing The Light (2012, kruiwagen, TL-lampen, 200X220X130cm)

Toch werd hij naast zijn installaties en conceptueel werk opnieuw aangetrokken door de schilderkunst. Nog steeds op zoek naar een eigen beeldende taal, los van ‘insluipers’, zoals hij de grote kunstenaars uit de kunstgeschiedenis noemt. Hij had het ene nodig om het andere te doen. De schilderkunst heeft Ruben een confronterende spiegel voorgehouden. Uiteindelijk studeerde hij af met schilderijen als Private Thought and Private Abstracts. In Private Thought zitten eveneens contradicties verwerkt. Enerzijds schreeuwt het werk, vanuit zijn epicentrum: kijk naar mij. Anderzijds blijft de diepere boodschap privé. Zijn persoonlijk geheim.

Private Thought 2012 Acryl + olieverf op doek 150 x 180 cm

Traagheid en soberheid om eigen stem te vinden

Na de academie volgde het gevreesde zwarte gat. Een jaartje werken bood hem de mogelijkheid om te bezinnen. Hij was klaar om een master na master te volgen op Sint Lucas in Antwerpen, waar hij nog verder uit zijn artistieke comfortzone werd getrokken. Audio kwam op zijn pad. Er volgden experimenten met speakers, vastgebonden aan schilderijen, maar ook de ontwikkeling van soundscapes in een kerk (Kunst in Baarle, kerk Baarle-Hertog, 2015). Uit deze periode is zijn werk PP1-02 ontstaan, een schilderij waarin hij andere elementen verwerkt, zoals zijn materiaalfetisj, zijn ruimtelijk denken, en deze gebruikt om een volledig nieuw concept op te bouwen.

PPA_02(2014, TL-lamp, spraypaint, schilderij 200X200X10cm)

In zijn zoektocht naar een eigen stem schrapt Ruben radicaal kleur en textuur. Hij voelt zich betere tekenaar dan schilder, en hij legt zich toe op houtskooltekeningen van monumentale gebouwen. Ruben trekt regelmatig naar Berlijn, waar de vele leegstaande gebouwen hem onbewust inspireren tot het maken van grote werken. Hij speelt met ambiguîteit in zijn beelden. De toeschouwer op een dwaalspoor brengen, hem triggeren, hem ertoe aanzetten na te denken over de betekenis van een beeld. Het samenbrengen van medium, beeld en presentatie zorgt voor een totaalbeleving van het werk 18’33”. Deze monumentale tekening werd gepresenteerd in een volledig verduisterde ruimte (de Bijl in Zoersel, 2016 en Extra City Kunsthal in Antwerpen, 2017). Nadat de ogen van de toeschouwer gewend raakten aan de duisternis, doemde het beeld op en deed het nadenken over men ziet, of denkt te zien.

18’33” 2016 Houtskool op papier, statieven 420 x 275 x 200 cm 

Een symbolische zonsopgang

Ruben wil niet enkel een pretty picture meegeven. Hij vertelt openhartig over zijn worstelingen met het kunstenaarsbestaan. De periode na de houtskooltekeningen was best wel pittig. Even afstand nemen en kijken wie hij is, zonde kunst. Vertragen en de geest voeden. Terug zoeken naar wat hem oprecht interesseert. Wat geeft er vonken? Geen makkelijke periode.

Door open te blijven staan voor de toevalligheden van het leven, en door enkele vriendschappen aan te scherpen, kreeg hij terug zin om kunst te beoefenen. De kaap van 30 jaar bereiken voelde ook al als een nieuw begin, maar de echte aha-erlebnis kwam tijdens een vakantie met bevriende kunstenaars. Na een nachtje stappen genoten ze ‘s morgens op het strand van een mooie zonsopgang. Dat symbolische moment vormde een nieuwe start. Het was de aanleiding om samen te werken met andere kunstenaars.

Feestelijke lava in Arcane Rumble

Samen met geluidskunstenaar Olivier Wouters werden plannen gesmeed voor een gezamenlijk project, wat een half jaar later resulteerde in een totaalbeleving Arcane Rumble bij Verbeeck Van Dijk Gallery tijdens Antwerp Art Weekend in 2019.

Arcane Rumble Visitors

In zijn nieuwste werken, zoals Arcane Rumble, merken we duidelijk dat alle elementen waarmee hij reeds bezig was, samenkomen. Ruben noemt het één grote kruisbestuiving van alle kiemen die in het verleden gezaaid werden. Hij brengt ze in relatie en laat ze met elkaar reageren. Hij verwerkt digitale beelden, maakt er analoge collages, van die hij daarna beschildert. Bij het inkaderen worden de doeken deze keer niet aan elkaar genageld, maar naast elkaar geplaatst, als één grote puzzel van dragers. Het kader vormt de bouwsteen voor het werk, maar de presentatie ervan gebeurt op een contradictorische manier, net als in zijn houtskooltekening. Arcan Rumble is vurig als een vulkaan en vertaalt het plezier waarmee Ruben terug aan het werk is gegaan.

Toekomst in Parijs.

In het najaar biedt hij een solo show in Galerie Charraudeau in Parijs. Door een toevallige ontmoeting kwam hij in contact met de jonge galeriehouders, en ook hier volgde Ruben zijn intuïtie. Het voelde goed! Hij heeft nog talrijke ideeën rond een nieuwe totaalbeleving, maar uiteraard kan hij nog niet teveel verklappen. Staat er dit najaar nog een tripje naar Parijs op je programma? Ga dan eens langs bij Ruben in de Rue Bonaparte 3-4! 

Als toemaatje geeft Ruben nog een tip voor startende kunstenaars

Ontdek de werken van Ruben op www.rubenboeren.be

Dit artikel verschijnt eveneens op artexplorer.be.

Share This Post On

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op