‘I am forgettable’, de onthullingvan het onzichtbare. Boeiende nieuwe reeks van Michel Vaerewijck

Michel Vaerewijck brengt heel wat tijd door met zijn modellen voordat hij ze voor zijn lichtgevoelige plaat brengt. Beide gaan op zoek naar een specifieke emotie, naar een reëel gevoel dat ze aan de plaat willen toevertrouwen. In het werk van Michel is de gevoelige plaat de stille getuige van het voorafgaande gesprek, de uiteindelijke observator die de emotie tot realiteit omdoopt, of de realiteit poogt vast te leggen.

Dit vergt energie, maar in het hele proces komt minstens evenveel energie vrij. Het lijkt me of het juist deze energie is die Michel Vaerewijck rechtstreeks op de plaat tracht vast te leggen. Niet dat daarmee het werk af is. In een verwoede poging om tot de essentie te komen van de emotie zal Michel alle elementen die de aandacht kan omleiden wegvegen of vervagen, als hij het al niet simpelweg vernietigt wanneer het resultaat niet bevredigend is. Scherpte, per slot van rekening, is slechts een illusie. Wat we realiteit noemen is al bij al slechts een samenraapsel van onbetrouwbare herinneringen.

Bestaat er iets eerlijkers dan een foto? Ik bedoel een foto die niet werd nabewerkt, gefotoshopt, of met andere trucjes van zijn realiteit afgewend. Michel’s procedé, zelfs al kan hij achteraf rechtstreeks op de plaat bepaalde velden wegvegen, neemt een reëel tafereel op, verteert het de realiteit in zekere zin. Zijn werk is dan ook tegelijk een nostalgische terugkeer naar het ambachtelijke aspect van zijn métier, als een herbeleving van de eerlijkheid met dewelke deze in de beginjaren gepaard ging. Dingen moeten hun natuurlijke gang kunnen gaan, mensen moeten weer de tijd nemen om te ademen, te leven, een diepgaand gesprek te voeren. Emoties te voelen en te uiten. Zijn ambacht is nostalgisch van aard. Ware emoties is wat hij tracht te verbeelden.

Niet eenvoudig in tijden waarin de leugen minstens evenveel aandacht en, gek genoeg, credibiliteit geniet. Michel heeft het dan ook over de ‘Warme Leugen versus de Koude Waarheid’. Een aanklacht.

Tegelijk een zoektocht. Door eerst de lange gesprekken te voeren met zijn modellen, hun (zijn?) diepste onderlagen te ontginnen, en deze vast te leggen op de plaat gaat hij naar de essentie van het mens-zijn. “Het is een zoektocht naar identiteit en wat identiteit inhoudt, wat het vast houdt, wat je verliest en we elkaar en onszelf wijsmaken over wie we zijn wanneer we de werkelijkheid in al haar naaktheid kunnen zien”, vertelt Michel me.

vaerewijck_iamforgettable_paneelb

© Michel Vaerewijck

Het is boeiend materiaal, en de evolutie doorheen zijn reeksen is even enigmatisch als fascinerend. Zijn nieuwe reeks ‘I am forgettable’, die vanaf dit weekend te zien is, ligt duidelijk in het verlengde van zijn vorige werk. Niettemin betreedt hij nieuwe paden, beeldt hij nieuwe inzichten. Dit uit zich misschien nog het meeste in de titel voor zijn nieuwe reeks, die tot verschillende interpretaties uitnodigt.

Michel relativeert er zichzelf mee, als kunstenaar. Hij is slecht het medium, een vehikel dat de zelfverklaarde bewuste mens tot een transcendtaal niveau brengt. De kunstenaar is slechts transportmiddel, een vertaler. Zijn rol is vergankelijk. Tegelijk wijst hij op het vergankelijke van de mensheid. Zijn foto’s spatten van vlees en huid, rechtstreeks aan het scherm geplakt. Maar tegelijk, juist daardoor, herinneren ze aan de vergankelijkheid van datzelfde vlees, dezelfde huid, die uiteindelijk, in essentie, ‘vergeetbaar’ is. Net als alles, misschien…

vaerewijck_scan_doricard

© Michel Vaerewijck
De tentoonstelling “I am forgettable” van Michel Vaerewyck is tot 18 november elke zaterdag te bezoeken in C41 exposure , Kronenburgstraat 41C 2000 Antwerpen (ook op afspraak: info@c41.be). Vernissage: zondag 17/09 van 15-18u.
C41_inv_I AM FORGETTABLE140817.indd

Author: Frederic De Meyer

Share This Post On

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op