Jenny Saville, de beste figuratieve hedendaagse kunstenares?

Is Jenny Saville de beste figuratieve hedendaagse kunstenares? Het was de titel van een artikel van Artnet twee jaar geleden. Niet dat het artikel een antwoord bood op de vraag -journalisten behoren niet noodzakelijk tot de moedigste beroepscategorie. Maar het feit dat de vraag al wordt gesteld wijst er wel op dat er iets bijzonder is met deze kunstenares.

Haar verhaal op zich is al bijzonder. Terwijl ze nog academie liep in Glasgow werd ze ‘ontdekt’ door de grote verzamelaar Charles Saatchi, die toen nog de gewoonte had om werk te kopen van afstuderende jonge kunstenaars. Voor haar was het alvast een zegen. Haar monumentale werken kostten haar handenvol geld, een zeldzaam goed waar ze niet of nauwelijks over beschikte. Saatchi gaf haar de mogelijkheid om zonder deze beperking haar werk verder te zetten. Dankzij Saatchi werd Saville opgenomen in de tentoonstellingen Young British Artists III in 1994 en Sensation in 1997, naast kunstenaars als Damien Hirst, Tracey Emin en Gillian Wearing. Met haar ‘klassiekere’ onderwerp -ze schildert voornamelijk portretten- viel ze uit de toon in deze groep, maar niettemin lanceerde het haar carrière.

Met haar focus op ‘volslanke’ (of wat is het trendy woord nu precies?) vrouwen en haar manie om de scherpe, rauwere randen van het lichaam te accentueren wordt zowel in verband gebracht met Lucien Freud en Francis Bacon, maar evenzeer met Rubens. In 2015 had ze in Zurich zelf een tentoonstelling waarin haar werk samengebracht werd met dat van Egon Schiele. Het zegt wel wat…

Daarmee verliest ze haar flegma niet, noch haar wijsheid. Aan Artnet vertrouwde ze toe:

“The older you get, the more doubtful you become, though I mean that in a good way. It’s like being an athlete. You get quite fit on your toes when you’re really pushing. But then you finish a piece, and you have to start all over again. On the other hand, I don’t have anything like the traumas I used to have, throwing paintbrushes or whatever. I used only to work on one piece at a time, and that’s where the trauma came. Now I move between paintings. When I start getting a bit dogmatic, I switch.” (bron: Artnet)

Of ze nu de grootste is of niet, daar zal eenieder over mogen oordelen, maar bijzonder is ze alleszins. Mocht je haar werk nog niet kennen, hierbij een kleine selectie:

(alle beelden © Jenny Saville)

saville1

saville10

saville-host-2000

saville100

EPSON MFP image

saville15

saville14

saville13

saville_cover


Lees ook:

Author: The ArtCouch

Share This Post On

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op