De 15 tentoonstellingen om te bezoeken deze zomer

Posted By The ArtCouch

De zomer is al een eind gevorderd, maar voor kunstminnende globetrotters valt er nog heel wat te ontdekken. We selecteerden vijftien tentoonstellingen die dit jaar beslist een omweg waard zijn — in willekeurige volgorde.

1. Biennale Arte 2026, Venetië — 9 mei tot 22 november

De belangrijkste afspraak van de Europese kunstzomer blijft de 61ste Biënnale van Venetië. Onder de titel In Minor Keys vormt de tentoonstelling van curator Koyo Kouoh een breed internationaal panorama van hedendaagse kunst, verspreid over de Giardini, het Arsenale en locaties in de hele stad. De Biënnale is meer dan een tentoonstelling: ze is een moment waarop de kunstwereld zichzelf opnieuw definieert, met nationale paviljoenen, collateral events en debatten die vaak nog jaren doorwerken. Voor wie wil weten waar hedendaagse kunst in 2026 staat, is Venetië het logische vertrekpunt.

2. Les Rencontres d’Arles, Arles — 6 juli tot 4 oktober

Een zomerse kunstagenda zonder Les Rencontres de la photographie d’Arles zou onvolledig zijn. De 57ste editie loopt van 6 juli tot 4 oktober 2026 en staat in het teken van Des mondes à relire, met volgens de eerste aankondigingen onder meer aandacht voor Afrikaanse perspectieven. Arles is geen klassiek museumbezoek, maar een stedelijke ervaring: fotografie neemt kerken, industriële gebouwen, erfgoedplekken en publieke ruimtes over. Net daarom is het festival zo belangrijk. Het toont hoe fotografie vandaag fungeert als artistiek medium, document, herinneringsmachine en politiek instrument.

3. Henri Rousseau, Musée de l’Orangerie, Parijs — tot 20 juli

De tentoonstelling Henri Rousseau, A Painter’s Ambition verdient absoluut een plaats in de selectie. De Orangerie wil Rousseau niet alleen tonen als de “naïeve” schilder van exotische jungles, maar als een kunstenaar met een bewuste strategie, ambitie en kennis van de kunstmarkt. De expo belicht zijn late carrière, zijn pogingen om zich in Parijs te positioneren en zijn dialoog met gevestigde schilders als Gérôme en Puvis de Chavannes. Dat maakt deze tentoonstelling interessant voorbij de bekende beeldtaal: ze herschrijft Rousseau als een moderne kunstenaar die zijn eigen mythe actief mee vormgaf.

Henri Rousseau (1844-1910) Le Lion, ayant faim, se jette sur l’antilope, 1898-1905 Huile sur toile, 200 x 301 cm Riehen/Basel,
© Fondation Beyeler

4. Matisse. 1941–1954, Grand Palais, Parijs — tot 26 juli

Ook Parijs heeft met Matisse. 1941–1954 een echte blockbuster. Het Grand Palais focust op de laatste fase van Matisse, waarin ziekte en fysieke beperking niet tot verstilling leidden, maar tot een nieuwe taal van kleur, knipsels en radicale vereenvoudiging. Meer dan 300 schilderijen, tekeningen, boeken en gouaches découpées tonen hoe Matisse in zijn laatste jaren een van de meest vrije en invloedrijke hoofdstukken van zijn oeuvre schreef. Voor kunstliefhebbers is dit een kans om de late Matisse niet als epiloog, maar als hoogtepunt te zien.

5. Rothko in Florence, Palazzo Strozzi, Florence — tot 23 augustus

In Italië is Rothko in Florence een uitzonderlijke tentoonstelling. Palazzo Strozzi presenteert een groots project rond Mark Rothko, speciaal gedacht voor Florence en mede verbonden met zijn fascinatie voor Italiaanse renaissancekunst en architectuur. Met ongeveer zeventig werken, verspreid over Palazzo Strozzi en satellietlocaties zoals San Marco en de Biblioteca Medicea Laurenziana, wordt Rothko’s abstractie in dialoog gebracht met spiritualiteit, ruimte en contemplatie. Dat maakt deze tentoonstelling niet alleen een retrospectieve, maar ook een ontmoeting tussen Amerikaanse moderniteit en Florentijnse kunstgeschiedenis.

Jasper Johns Painting with Two Balls, 1960 Encaustic and collage on canvas with objects (3 panels)
Collection of the artist © Jasper Johns, VEGAP, Bilbao, 2026

6. Jasper Johns: Night Driver, Guggenheim Bilbao — 29 mei tot 12 oktober

Spanje biedt met Jasper Johns: Night Driver een van de sterkste museumtentoonstellingen van de zomer. Het Guggenheim Bilbao brengt ongeveer honderd werken samen en kijkt terug op een loopbaan die de Amerikaanse naoorlogse kunst fundamenteel veranderde. Johns’ vlaggen, targets, cijfers en kaarten lijken vertrouwd, maar blijven raadselachtig: zijn werk bevindt zich op de grens van beeld, teken, object en herinnering. Voor bezoekers is dit een sleutelshow om te begrijpen hoe popart, minimalisme en conceptuele kunst uit dezelfde naoorlogse spanningen konden ontstaan.

7. Ruth Asawa: Retrospective, Guggenheim Bilbao — tot 13 september

Bilbao heeft in dezelfde zomer nog een tweede sterke troef met Ruth Asawa: Retrospective. De tentoonstelling volgt zes decennia werk van de Japans-Amerikaanse kunstenaar, bekend om haar hangende draadsculpturen die tegelijk kwetsbaar en architecturaal zijn. Asawa’s oeuvre past perfect in de huidige herwaardering van kunstenaars die lange tijd buiten de dominante modernistische canon vielen: vrouwen, kunstenaars met migratiegeschiedenis, makers die ambacht en sculptuur met elkaar verbinden. De expo is georganiseerd in samenwerking met SFMOMA en MoMA, wat haar internationale gewicht nog vergroot.

8. Brancusi, Neue Nationalgalerie, Berlijn — tot 9 augustus

De Berlijnse Brancusi-tentoonstelling is een van de grote Europese beeldhouwtentoonstellingen van 2026. De Neue Nationalgalerie presenteert, samen met Centre Pompidou, meer dan 150 sculpturen, foto’s, tekeningen, films en archiefstukken. Belangrijk is dat de tentoonstelling Brancusi niet reduceert tot enkele iconische vormen, maar zijn hele artistieke denken zichtbaar maakt: de radicale vereenvoudiging, het spel met materialen, de fotografie van zijn atelier en de bijna spirituele zoektocht naar essentie. Voor wie moderne sculptuur wil begrijpen, is dit een onmisbare stop.

9. Delcy Morelos. Bozar Monumental, Brussel — zomer 2026

De Colombiaanse kunstenaar maakt voor de Horta Hall een monumentale, multisensoriële installatie met lokale en bio-based materialen zoals aarde, klei en vezels. Haar werk verbindt Zuid-Amerikaanse voorouderlijke bouwtechnieken met Europese volkse architectuur en stelt vragen over ecologie, spiritualiteit en inheemse kennis. In een zomer vol grote namen is dit juist de tentoonstelling die lichamelijk en ruimtelijk bijblijft: geen schilderijen aan de muur, maar een omgeving waarin de bezoeker wordt opgenomen.

10. Frida: The Making of an Icon, Tate Modern, Londen — vanaf 25 juni

The Making of an Icon in Tate Modern een publieksmagneet én een relevante tentoonstelling voor het debat over kunst en beeldvorming. De expo onderzoekt niet alleen Frida Kahlo als kunstenaar, maar ook hoe zij uitgroeide tot wereldwijd icoon. Dat maakt de tentoonstelling actueler dan een klassieke retrospectieve: ze gaat over schilderkunst, identiteit, politiek, lichamelijkheid, merchandising, feminisme en populaire cultuur. Wie deze zomer Londen aandoet, krijgt een tentoonstelling die evenzeer over Kahlo’s werk als over onze omgang met kunstenaarsmythes gaat.

Frida Kahlo (Mexican, 1907–1954), Untitled [Self-portrait with thorn necklace and hummingbird], 1940.
Nickolas Muray Collection of Mexican Art, 66.6. Harry Ransom Center.

11. Helen Levitt. City at Play, Kunsthal Rotterdam — tot 4 oktober

Kunsthal Rotterdam brengt met City at Play een uitgebreide tentoonstelling rond Helen Levitt, een van de grote straatfotografen van de twintigste eeuw. Met meer dan 220 foto’s, een film en kleurendia’s uit haar volledige archief toont de expo ruim vijftig jaar werk. Levitt fotografeerde het leven op straat in New York: spelende kinderen, voorbijgangers, stoepen, muren, krijttekeningen en kleine gebaren. Haar blik is nooit sensationeel, maar precies, teder en vaak subtiel humoristisch. In een zomer waarin veel grote musea op monumentale retrospectieven mikken, is dit juist een tentoonstelling over kijken naar het alledaagse.

12. House of Nisaba. New Stories of Painting, Moderna Museet, Stockholm — tot 30 augustus

Voor wie wil weten hoe figuratieve schilderkunst er in 2026 uitziet, is House of Nisaba een interessante stop. De tentoonstelling brengt 29 internationale kunstenaars samen, van wie 25 een nieuw schilderij maakten voor de gelegenheid. Het uitgangspunt is allegorie: hoe vertellen schilders vandaag verhalen in een tijd van versplinterde informatie, digitale beeldenstromen, mythes, nieuwsmedia, mode, sciencefiction en sociale platformen? De expo is relevant omdat ze schilderkunst niet als terugkeer naar het verleden presenteert, maar als medium voor nieuwe, instabiele vormen van kennis en verbeelding.

13. Otto Gleichmann und der Expressionismus in Hannover, Sprengel Museum Hannover — 1 augustus tot 1 november

Voor een minder bekende kunsthistorische keuze is Otto Gleichmann interessant. Het Sprengel Museum presenteert vanaf 1 augustus de eerste grote retrospectieve sinds 1987 rond deze Hannoveraanse expressionist, met ongeveer 180 werken. Dit is precies zo’n expo die buiten de internationale radar kan vallen, maar inhoudelijk de moeite waard is omdat ze een regionale modernistische geschiedenis opnieuw zichtbaar maakt.

14. Phantasmagoria: Folkloric Sculpture for the Digital Age, Henry Moore Institute, Leeds — tot 30 augustus

Phantasmagoria in het Henry Moore Institute verdient aandacht omdat het folklore, sculptuur en digitale cultuur met elkaar kruist. De tentoonstelling loopt van 15 mei tot 30 augustus en onderzoekt hoe hedendaagse kunstenaars oude vormen van mythe, ritueel, bezwering en volksverbeelding opnieuw activeren in een tijd van algoritmes, virtuele werelden en technologische onzekerheid. Leeds is misschien minder vanzelfsprekend dan Parijs, Londen of Venetië, maar net daarom is deze expo interessant: ze toont hoe kleinere gespecialiseerde instellingen vaak scherpere thematische tentoonstellingen maken dan grote musea.

15. Henri Matisse – Yves Saint Laurent. Le beau, la mode et le bonheur, Musée Matisse, Nice —tot 28 september

In Nice brengt het Musée Matisse, samen met het Musée Yves Saint Laurent Paris, een tentoonstelling over de diepe verwantschap tussen Henri Matisse en Yves Saint Laurent. De expo verzamelt 160 werken en onderzoekt hoe kleur, lijn, decoratie, silhouet en levenskunst bij beide makers een centrale rol spelen. Voor een zomerroute door Zuid-Frankrijk is dit een logische halte: de tentoonstelling verbindt Matisse met mode, mediterrane sensualiteit en de twintigste-eeuwse verbeelding van schoonheid.