De existentiële hoop in het werk van Johan Clarysse
Is het toeval, of een teken van de tijd? Een vorm van self fulfilling prophecy, of van synchroniciteit misschien? Vast staat dat sinds ik me de laatste maanden in filosofische teksten verdiep ik meer en meer in contact kom met kunstenaars die op een of andere manier met filosofie bezig zijn, van de bewondering van Mathieu Staelens voor (onder meer) de Duitse filosoof Peter Sloterdijk tot de metafysisch-spirituele levensvragen van...
Het creatieproces als thema… Een merkwaardige combinatie van vijf kunstenaars bij Tale Art Gallery
Toegegeven, ik ging er vooral heen om de progressie in het werk van Ine Lammers in me op te nemen. En Stephanie Gildemyn, wiens reeks over Sisyphus ik reeds in meerdere fases van ontwikkeling heb kunnen volgen, maar die niettemin mijn nieuwsgierigheid alert weet te houden. Bij TaLe Art Gallery stellen ze tentoon met drie kunstenaars die me ook al helemaal wisten in te palmen. Jonas Callaert Is de wereld -wat we als realiteit...
Kunst en psyche: de synchroniciteit in een kunstwerk
Lezers die vertrouwd zijn met het werk van de psycholoog C.G. Jung zullen deze anekdote wellicht herkennen. Op een gegeven moment had hij een uiterst moeilijke patiënte in behandeling. Hij was de derde arts die ze consulteerde, en de moeilijkheid lag volgens hem aan “de in cartesiaanse geest opgevoede animus” van de vrouw. In een van de sessies vertelt ze over haar droom, waarin ze een gouden scarabee als geschenk kreeg. Op het moment...
Het raakpunt tussen waarneming en verbeelding: ‘Close to twilight’ bij Galerie 10a
Er is niets banaler dan een landschap, tenminste als onderwerp voor kunst. Tegelijk is er niets dat ons zo confronteert met het falen van onze menselijke gewaarwording dan een landschap. Onze hersenen filteren, vervormen en vertalen de prikkels van buitenaf tot een coherent verhaal, zo ze het al niet zelf bedenken en projecteren, zoals sommigen beweren. Wie zoekt naar een vorm van echtheid moet achter de gewaarwording kunnen kijken,...
In verf gestold existentialisme… een bezoek aan Johan Heylen
“Une vie, c’est fait avec de l’avenir comme les corps sont faits avec du vide”, schreef Sartre in de roman L’âge de raison. De protagonist, filosofiestudent Mathieu, komt tot deze bedenking wanneer hij beseft dat iedereen rond hem levensbepalende beslissingen neemt; ze gaan vooruit, veroorzaken hun persoonlijke toekomst, ook al is deze onbestemd en inhoudloos. Hijzelf zit verstrikt in een afgebakend...
