Vier kunstenaars en de zichtbare afwezigheid… Kunst voor fijnproevers bij 10a in Otegem
Bieke Depoorter ontmoette Michael in Portland, Oregon, in 2015. Hij vertelde haar dat hij bipolair is, geen internet of telefoon heeft en dagelijks uren wandelt. Hij nodigde haar uit in zijn appartement, waar de muren bedekt waren met foto’s, knipsels en geschriften – alsof ze letterlijk in zijn gedachten stapte. Ze zagen elkaar slechts drie keer. Bij twee van die ontmoetingen gaf hij haar koffers vol boeken, collages en dagboeken....
Honderd jaar De Toverberg, een magische conversatie in een reeks portretten gevat
Wie De Toverberg gelezen heeft, heeft vermoedelijk de viering van het honderdjarig bestaan van het boek niet nodig om er regelmatig aan terug te denken. Het is zo’n boek dat aan je lijf blijft plakken – in goede zin, hoewel het lang geen comfortabel boek is. De ellenlange discussies tussen Settembrini en Naphta, en daartussen de aarzelende ontluiking van Castorp als autonoom individu, worden soms voorgesteld als bildungsroman, dan...
Kunst, blasfemie en de paradox van vrijheid in een merkwaardige expo gegoten
Kunst en vrijheid lijken haast onlosmakelijk met elkaar verbonden. Sinds de romantiek hebben kunstenaars een vrijheid opgeëist waar ‘gewone stervelingen’ alleen maar van kunnen dromen. Anders denken, zich ontdoen van maatschappelijke conventies, de heersende moraal terzijde schuiven en de geest vrij laten experimenteren—het hoort bij het beeld van de ontembare kunstenaar die zijn wildste fantasieën loslaat op een onvoorbereid publiek....
‘Three truths one dare’: Ellen Dhondt en het spel van identiteit
Een kunstverzamelaar wees me onlangs op het werk van Ellen Dhondt, een kersvers gegradueerde kunstenaar van het KASK die momenteel tentoonstelt bij Pizza Gallery in Antwerpen. Eenmaal mijn initiële verrassing overkomen ging haar werk me snel gaan boeien. Veel is er nog niet geweten over de kunstenares -een bezoekje in de komende weken dringt zich op. Uit de schaarse beelden die je op het internet vindt valt meteen het spel met de...
Kunstcriticus Martin Gayford over Tracey Emin
“Tracey Emin merkte op dat het kunsthuis veel kamers heeft. Er zijn veel verschillende manieren om kunstenaar te zijn en redenen om kunstenaar te zijn. Het belangrijkste … is dat ze weet wat voor soort ze is, en deze tentoonstelling laat zien dat wat ze nu is, een enorm krachtige kunstenaar is.” Zo verwoorde de Engelse kunstcriticus Martin Gayford het gevoel bij de tentoonstelling van Tracey Emin ‘I followed you to...
