Stilte die spreekt, mijmeringen bij de expo Lacuna
De ruimte van cultuurhuis De Bijl in Zoersel ademt rust. Hier geen dwingende overdaad aan woorden of drukke narratieven die de bezoeker bij de hand nemen en zachtjes doch onverbiddelijk naar een eindconclusie leiden. Nee, wat hier hangt, wat hier klinkt en trilt, vraagt enkel om stilte. Om aanwezigheid. Om die kalme, doch krachtige bereidheid om te luisteren naar wat er niet gezegd wordt, naar wat zich bevindt in de lacunae/lacunes....
Rens Cools: kunst als meta-taal, en de podcast als kunstwerk
Bij Rens Cools is kunst zelden alleen een voorwerp. Het is een zoektocht, een vraag, een context. Zijn werk begint vaak met wat zich rondom kunst afspeelt: de sokkel, de ruimte, de stilte tussen vragen. Als kunstenaar, performer en podcaster verkent hij de grenzen van kunst en gesprek. Wat maakt een object tot kunst? Hoe beïnvloedt een ruimte de ervaring? En wat gebeurt er als we stilte toelaten in een wereld die snelheid eist? Dit...
Nachtdieren: een dialoog tussen licht en schaduw
Het Kunstmuseum Den Haag opent met Nachtdieren een duistere poort naar de schemerwereld van Dirk Braeckman en Léon Spilliaert. Twee kunstenaars, gescheiden door tijd en medium, maar verenigd door hun fascinatie voor het licht dat zich slechts via het donker laat kennen. Hun werken vormen geen statisch geheel, maar gaan een dynamische dialoog aan met elkaar, met de ruimte van het museum en met de toeschouwer. Terwijl de nacht haar...
Middernacht in een perfecte illusie, de vervreemde schoonheid van Michiel Deneckere
De wereld aan de rand van de nacht. Een uur waarin tijd zich lijkt uit te rekken en de realiteit vervaagt. Dit is het universum van Midnight in a perfect world, de nieuwste tentoonstelling van Michiel Deneckere bij ( s o o n ) Gallery in Antwerpen. Geïnspireerd door het iconische nummer van DJ Shadow, roept de expo niet alleen een melancholische sfeer op, maar stelt ze de toeschouwer ook voor vragen die ver voorbij het tastbare...
In de schaduw van Thoreau, de natuur als levend organisme
Eenmaal binnen in Harlan Levey Projects, in het hart van Brussel, verdwijnt de gejaagde stad al snel naar de achtergrond. De serene, minimalistische tentoonstellingsruimte lijkt op het eerste zicht een oase van rust, maar wie goed luistert hoort de fluistering van de werken. Ze weven een onzichtbare draad die door de hele tentoonstelling loopt, een ode aan de natuur als levend organisme, niet als stilstaande esthetiek. Het contrast...
