Reuzen onder elkaar, Clem le Fou verbroedert met de 7 reuzen in het Belgisch Paviljoen te Venetië
TheArtcouch heeft er dit jaar al over geschreven: in het Belgisch paviljoen van de 60ste Kunstbiënnale in Venetië verblijven dit jaar zeven reuzen. En het zijn niet zomaar de eerste de beste reuzen: Edgard l’Motard, Akerbeltz, Babette, Erasmus, Mettekoe, Julia en Dame Nuje Patat zijn elk op hun manier vertegenwoordigers van een gemeenschap. Elk heeft zijn eigen verhaal, karakter en esthetiek. Petticoat Government, een...
NIEUW: het archief van TheArtCouch magazine #1-10 nu beschikbaar in PDF
Na de succesvolle introductie van het online platform lanceerde TheArtCouch in 2018 ook haar eigen kunstmagazine. Een gewaagde stap, waarmee we een tegengewicht wouden bieden aan de ietwat elitaire en gewichtige kunstnieuws die via andere mediakanalen de norm is. We zijn sinds de lancering wat van gedaante veranderd. De steevast langere artikels hebben we de laatste drie jaar afgewisseld met korter nieuws en nieuwe invalshoeken om...
Russische kunstenares Vika Bis onthult de ziel in haar rauwe essentie
Los van de huidige geopolitieke context heb ik een zwak voor het Russische volk. Toegegeven, ik ken deze overwegend doorheen het werk van de grote Russische schrijvers. Dostojevski, Gogol, Tolstoj of Boulgakov, elk op hun eigen manier beschrijven ze een volk dat zich gedreven door irrationele driften laat meevoeren op de noodwendige stroom van de Hegeliaanse Grote geschiedenis, en kunnen ze meegevoerd door omstandigheden slechts met...
De bevreemdende zoektocht naar het zelf… Roemeense kunstenaar Radu Belcin nu ook in België te zien
Het surrealisme heeft een wat aparte status binnen kunstgeschiedenis. Van meet af aan -wanneer het manifest van André Breton ook zichtbaar werd in de schilderkunst- gingen er stemmen op om het vooral geen beweging, laat staan een kunststroming te noemen. In 1978 vergeleek de kunstcriticus David Sylvester bij de opening van de expo Dada and Surrealism Reviewed het surrealisme nog met een religie. Het helpt niet dat het surrealisme nauw...
Johan Parmentier en de verborgen dimensie in de irissen
“In tijden waarin alles verandert is het goed om steeds naar hetzelfde te kijken,” parafraseert hij Jean Baptiste Camille Corot. “Het biedt inzicht in de dingen.” Zo’n twaalf jaar geleden begon hij elk jaar schetsen te maken van ontluikende irissen. Het zijn er niet eens veel, de irissen in de uithoek van zijn tuin. Het hoeven er niet veel te zijn. Elke schuchtere beweging van de bloemblaadjes, elke verschuiving van de lichtinval op...
