Kijk- en leesvoer in De (Brugse) Poortersloge: Tientallen artistieke reacties op “Misfigure” van Sylvie Crutelle
Iemand had ergens (al die media!) de vraag gesteld of we naar Venetië gingen voor de Biënnale of omgekeerd. Zoals vaak moet ik bij mezelf het antwoord uit een grijze zone proberen op te vissen. Enerzijds is zonder enige twijfel tegen het echte Venetië nauwelijks… kunst gewassen; anderzijds blijft een goede biënnale een nauwelijks te overtreffen feest. Onlangs genoot ik nog met mate van een tentoonstelling in het Kasteel van Laarne,...
Anne De Ghelder: “In al hun broosheid zijn mijn werken metaforen voor de fragiliteit en de veerkracht van het leven.”
Verwonderen, vertederen, fascineren met… papier! Wie maakte het nooit mee: een ogenblik waarop je het een en ander, of meer, of alles, even niet of helemaal niet meer ziet zitten? Ik heb het niet in de eerste plaats over het ostentatieve verwerken van een frustratie voor een groot publiek zoals bijvoorbeeld tennissers wel eens doen door hun racket met bruut geweld naar de Filistijnen te helpen. De beelden die we kennen uit de media,...
Michiel Ceulers en zijn haat-liefdeverhouding met de schilderkunst
BIZAR, VERLEIDELIJK EN (ON)FRIS Michiel Ceulers was jong en hot en zijn geboorteland België snel ontiegelijk veel te klein. Over zijn werk gedij(d)en titels als “Wilde onfrisheid”, “Op de grens van smaakvol en smakeloos” en “Dirty abstraction”. Onder meer. “Little Napo” noemde zijn galeriste uit Los Angeles hem. Gedurende jaren vlogen zijn schilderijen bij manier van spreken de deur uit. En toen werd het stil. De schilderkunst en haar...
