Passanten worden niet noodzakelijk je publiek
De Vaartkom is één van de hipste buurten van Leuven aan het worden. De oude haven werd omringd met nieuw aangelegde paden en groenzones die je bijna verplichten te onthaasten. In de schaduw van oude industriële gebouwen, nu gerenoveerd tot tempels voor het moderne leven en werken, verschijnen bijkomend nieuwe blokken met winkels, horeca, bedrijfjes en woningen. Kunstenares Mileen Malbrain heeft er met KUNST20C een lichtovergoten...
Kunstkijken – wanneer de gids zegt dat er meer is dan wat je ziet
Zelf ben ik van het soort expobezoeker dat graag op eigen tempo en volgens een eigen – zij het niet rationeel te verklaren – pad mijn weg zoek door een expositie. Vrije uitloop zeg maar. Anderen beginnen graag bij het begin, lezen de soms wel heel lange tekstborden, en bekijken vervolgens werk per werk met evenveel welwillendheid als interesse. Geen kaartje te klein van lettertype, geen werk teveel om het traject te verstoren. Het...
Als een kunstboek teveel een bloemlezing van gedroogde bloemen wordt
Het boek ART.BE geeft me een dubbel gevoel. Op de eerste plaats is het een rijkelijk geïllustreerd kunstboek dat werk toont van 151 Belgische kunstenaars, vergezeld van een korte biografische duiding. Naast de usual suspects zoals Tuymans, Borremans en Quinze, heel wat – althans voor mij – onbekende namen. Maar dat kan de pret niet bederven. Het is aangenaam bladeren doorheen de meer dan 400 pagina’s. Herkenning en verwondering, zowel...
Wat als de kunstenaar niet alleen het beste werk toont, maar ook het achterliggende proces blootgeeft
De bezoeker aan een tentoonstelling krijgt meestal alleen maar het resultaat te zien van een lang proces. De kunstenaar is maanden of jaren bezig met werk waarvan finaal maar een beperkte selectie tentoongesteld wordt. Veel werken zijn niet afgewerkt geraakt of zijn niet rijp genoeg om geëxposeerd te worden. Omdat de kunstenaar op de eerste plaats zelf een selectie maakt, maar ook derden, zoals de curator, de galerist, of naaste...
“Ik ben subtiel afwezig als curator” – een gesprek met curator Lieve Vanmaele
Dikwijls gedacht dat een curator vooral instaat voor praktische zaken zoals het vastleggen van de zaal, het ontwerp van de uitnodiging, of relaties met de pers. Uiteraard naast de selectie van kunstenaars en werken – maar hoe moeilijk kan dat zijn. Kunstenaars weten toch best welk werk sterk is. Maar niets is minder waar. Een curator blijkt een soort van octopus, die verschillende rollen opneemt in het proces van een tentoonstelling....
