In verf gestold existentialisme… een bezoek aan Johan Heylen
“Une vie, c’est fait avec de l’avenir comme les corps sont faits avec du vide”, schreef Sartre in de roman L’âge de raison. De protagonist, filosofiestudent Mathieu, komt tot deze bedenking wanneer hij beseft dat iedereen rond hem levensbepalende beslissingen neemt; ze gaan vooruit, veroorzaken hun persoonlijke toekomst, ook al is deze onbestemd en inhoudloos. Hijzelf zit verstrikt in een afgebakend...
Philippe BADERT, gedreven laatbloeier, wil laten zien wat verkeerd loopt en tegelijk behagen
Na de middag heb ik een afspraak. In Stene, bij Oostende. Ten huize Philippe Badert. Hij is kunstschilder. Pas sinds enkele jaren zie ik her en der een werk van hem opduiken. Ik herken het meestal ook. Zijn oeuvre situeert en nestelt zich nochtans in een bepaald grote meute van schilders, die – relatief spaarzaam met verf – een min of meer vage, suggestieve figuratie verbeelden. Of is het mede zijn geëigende veelvuldig...
Een vleugje transcendentie: op atelierbezoek bij Irmine Remue
“Liever arm en vrij, dan een rijke slaaf”, zo debiteert Irmine Remue, daarmee wijzend op het feit dat ze slechts heel deeltijds lesgaf en daarnaast koos voor haar vrijheid als kunstenaar. Bijna zeventig is ze nu, mijn dorpsgenote, en zelfs nog meer bevlogen dan ze bij mijn vorige bezoeken leek. Magische ontmoetingen, ik slurp ze dezer dagen op, als tegengif tegen de treurnis en de horror. Foto The Art Couch We –...
Cindy Wright, de schoonheid van vergankelijkheid
Cindy Wright ontvangt ons in een minutieus proper en strak geordend atelier. “De ruimte leegmaken is mijn hoofd leegmaken”, zegt ze, “dat is nodig voor ik begin te werken.” Wat we niet zien is eigenlijk haar grootste schatkist: een diepvries vol dierenlijkjes, die haar worden toegestopt door vrienden die weten dat ze een hoofdrol spelen in haar werk. Een vos, een egel, een babyeekhoorntje, ze wachten er allemaal nog op om vereeuwigd...
