Marc Lambrechts – tussen microkosmos en macrocosmos

Posted By Frederic De Meyer

Belgische kunstenaars zijn soms bekender buiten België dan in eigen land. Het is een vreemd maar hardnekkig fenomeen: een carrière ontvouwt zich internationaal, terwijl de naam hier slechts bij een beperkter publiek blijft hangen. Marc Lambrechts is daar een mooi voorbeeld van. Geboren in Lier, opgeleid aan Sint-Lukas in Brussel, daarna via Bratislava naar New York en later ook Zuid-Frankrijk: zijn parcours leest bijna als een geografische kaart van zijn artistieke ontwikkeling. Vandaag vindt zijn werk opnieuw een Belgische context in Londen, in de Belgische ambassade, een plek die haast vanzelf een brug slaat naar het internationale karakter dat zijn oeuvre al decennialang bepaalt.

Die internationale dimensie is bij Lambrechts meer dan biografisch. Ze zit in zijn manier van kijken. Zijn werk vertrekt vanuit een voortdurende verwondering over onze plaats in het universum, van het onmetelijk grote tot het nauwelijks waarneembaar kleine. Kosmologie en astronomie vormen belangrijke inspiratiebronnen, maar evenzeer de landschappen, materialen en indrukken die hij tijdens zijn reizen verzamelt. Elk werk wordt zo een soort venster op het onbekende, minder als illustratie van wetenschappelijke ideeën dan als uitnodiging om stil te staan bij wat we niet volledig kunnen bevatten.

Dat zoeken naar verbanden tussen microkosmos en macrocosmos wordt ook zichtbaar in zijn materiaalgebruik. Pleister, gerecycleerd hout, inkt, metalen en organisch materiaal dragen elk een eigen geschiedenis mee. Ze worden actieve componenten van het beeld, maar tegelijk ook dragers van verwijzingen naar iets groters. Het werk beweegt voortdurend tussen schaalniveaus: tussen oppervlak en landschap, tussen materie en sterrenstelsel.

Zijn opleiding als graficus blijft daarbij voelbaar. Na Sint-Lukas trok hij eind jaren zeventig met een beurs naar Bratislava, waar de technische precisie van de grafiek en het inventieve omgaan met beperkte middelen diepe indruk maakten. In 1983 verhuisde hij naar New York, waar hij zijn grafische praktijk verderzette aan Pratt Institute en gaandeweg steeds meer begon te schilderen. Zijn werk werd er onder meer opgepikt door Tibor de Nagy Gallery.

Die combinatie van technische discipline en experiment is belangrijk gebleven. Lambrechts schildert op pleister, maakt assemblages, gebruikt gevonden materialen en laat grafische technieken doorwerken in zijn schilderijen. Titels als The Visible Universe, Inside the Atom, Quarks, Stellar Parallax of Background Noise verraden waar zijn gedachten zich bevinden, maar leggen de beelden niet vast. Ze geven eerder een richting aan, een mogelijke opening naar een grotere ruimtelijkheid.

Misschien ligt daar ook de kern van zijn werk: in het zichtbaar maken van onze behoefte om verbanden te zoeken tussen het uiterst kleine en het onmetelijk grote. Materie en ruimte, wetenschap en verbeelding schuiven daarbij voortdurend over elkaar heen.

©Marc Lambrechts: Inner spaces I (2010, water stain on wood) | Subatomic chaos (2009, milk paint on plaster on wood) | Matter forming 5 (2016, mixed media on paper on wood)

Marc Lambrechts. Urban spaces loopt nog tot 16 oktober in de Ambassador’s Residence, Londen, maa-vrij van 14:30 tot 17:30