Het jaarboek 2025 is verschenen!
De derde editie van het jaarboek van TheArtCouch verschijnt eind december. Het boek biedt weliswaar geen compleet overzicht van wat er zich dit jaar heeft afgespeeld, dit is schier onmogelijk, maar dan toch een gevarieerd en vaak verrassend beeld van waar onze aandacht en ons oog toe gedreven werd. Met meer dan 40 artikels die niet eerder in het magazine verschenen biedt het alleszins een mooie aanvulling om je bibliotheek te...
Compleet van de kaart, een expo die de grond onder onze zekerheden wegveegt
Voordat de wetenschap ontstond werd onze manier om de wereld te begrijpen gedomineerd door mythes en legendes. In tegenstelling tot het gangbare beeld kwamen deze niet zozeer voort uit de verbeelding. De goden van toen maakten deel uit van het dagelijkse leven, en hoewel hun handelen voortkwam uit duistere wetten hadden ze een meetbaar en min of meer voorspelbaar karakter. Het godenrijk was heel reëel — ze maakten nagenoeg tastbaar...
‘Le chant de la terre’, Hockney, Mahler en de klank van een beeld
De expo Le chant de la terre in het CAP in Bergen biedt, ondanks de gemeenschappelijke titel, een wat vreemde mix. De tiental iPad-werkjes van Hockney staan centraal, maar worden in opvallend contact gebracht met Van Gogh en Munch, en evengoed met symbolisten uit het Noorden zoals de Fin Albert Edelfelt en de Estlander Konrad Mägi. Met deze combinatie wil het museum de bezoeker uitnodigen tot een spirituele reis langs de schoonheid...
Jean-Baptiste Greuze, waarom de vergeten kunstenaar het herontdekken waard is
Wie de komende weken naar Parijs trekt wordt om de oren geslaan met Richter en het Minimalisme, maar riskeert aan de expo van Jan-Baptiste Greuze in het Petit Palais. Het zou een kleine zonde zijn, want de wat vergeten en vergruisde kunstenaar biedt een onmisbare blik op de kunstgeschiedenis, en de geschiedenis tout court. Dat hij vergeten werd komt vermoedelijk door het thema dat hij centraal stelde doorheen zijn werk: het kind....
George Minnes interpretatie van De Verloren Zoon
Ik ben niet gelovig, tenminste niet in de gangbare, strikte zin. Niettemin voelt me dit scherp aan als een gemis, en hoe meer ik me verdiep in de kunstgeschiedenis, hoe scherper ik dit gemis gewaarword. Er is het schier bodemloze inspiratiebron die religie kunstenaars biedt, die beelden heeft opgeleverd die geen uitleg behoeven om er de diepte en de reikwijdte van te voelen, om er de spirituele draagkracht van te ervaren. Maar meer...
