Leren kijken dankzij kunst, Estelle Zhong Mengual vertelt ons hoe
Het is een opmerkelijke vaststelling: het zien van een levend hert in de natuur roept ongetwijfeld veel minder associaties bij ons op dan bijvoorbeeld een wachtende trein in een station. Nochtans hebben we al was het maar biologisch veel meer gemeen met het hert, maar iedereen heeft ooit wel eens met een trein gereisd, waardoor het beeld van de trein een keten herinneringen initieert die dan weer veralgemeend kunnen worden. Het is...
Een kijkje in de schetsboeken van… Kim Vandaele
De verhuizing naar een ruimere plek biedt haar meer vrijheid, zij het niet per se ruimtelijk. Haar aandacht blijft gericht op de fragiliteit van het onopvallende, de kleine natuurlijke elementen die ze herstelt in haar kunst, of gebruikt als materiaal, zoals de takjes die ze tijdens haar wandelingen verzamelt. In de intensieve praktijk van diepgaand kijken krijgt de ruimere omgeving een nieuwe betekenis, alsof ze het kleine nu vanuit...
Steven Peters Caraballo, de reconstructie van een uitgerekt efemeer moment
Het is voor het eerst dat Steven in een reeks denkt en werkt. Ervoor zou elk beeld een eigen verhaal bevatten, dat van premisse naar plot het hele verhaal omvat en samenperst in een coherent geheel. Waarom deze wending? Een precieze reden is moeilijk te vinden, maar vast staat dat het gepaard gaat met een andere beleving van de tijd. “De zuivere duur is de vorm die de opeenvolging van onze bewustzijnstoestanden aanneemt,” schrijft de...
Kunst als onuitputtelijke bron van energie… nieuw werk van Nils Verkaeren bij Lloyd in Oostende
Alles is energie, zo weten we van Einstein. Het klinkt nagenoeg als een evidentie. Niettemin dringen de gevolgen ervan onvoldoende tot ons door. Energie is geen vaste eenheid. Het verandert continu in relatie tot de omgeving, waar het zelf continu een veranderingsproces teweegbrengt. Alles verandert dus, onvermijdelijk, noodgedwongen. Je kan krampachtig vasthouden aan de vorige staten van energie. Je kan meesurfen op de onbestemde...
Kunst in de schemerzone van het ‘Blauwe Uur’ bij Black Swan Gallery
Het zijn twee korte momenten van de dag, elk zo’n kwartier lang. Wanneer de schemering van de lucht overgaat in dag of nacht kleurt de hemel met een specifiek blauw. Een fragment dat nauwelijks opgemerkt wordt door het verwaande hedendaagse oog, dat in een subtiele wenk aan de menselijke aandacht lijkt te willen ontsnappen. “Aan de rand die de werkelijkheid scheidt van de verwoording ervan,” zoals de Franse auteur Alexis Gloaguen het...
