Een bezoek aan de opbouw van de solotentoonstelling “La pensée retrouvée” van Elfie Kristiana
We stellen het hier met regelmaat van de klok: een expo opstellen, het maakt integraal deel uit van de praktijk van de kunstenaar. De hedendaagse kunstontdekker raakt snel verveeld en vermoeid, het is kwestie van hem tijdens zijn tocht te blijven boeien, zijn aandacht vast te houden. Voor mij persoonlijk vormt het vaak ook een indicatie van hoe een kunstenaar tegenover zijn eigen werk staat. Ziet hij/zij het als deel van een fluïde...
De ambiguë lichtheid van het bestaan in een nieuwe reeks van Frieke Janssens
Frieke Janssens was de tweede kunstenaar die ik ooit interviewde voor TheArtCouch. Ik ben haar nog steeds dankbaar voor de tijd die ze me gunde, maar bovenal: het werk dat ze sindsdien levert blijft me verbazen qua inventiviteit en disruptief denken. Daar gaat kunst toch over. De kijker uitnodigen om anders naar dingen te kijken. Een andere realiteit, of de ‘realiteit’ op een andere manier presenteren. Ook in haar nieuwe...
Een eerste monografie van het bijzondere werk van Peter Depelchin
“De tekeningen van Depelchin puilen uit van de symboliek, die niet altijd even gemakkelijk te begrijpen is. Op die manier wordt zijn besloten tuinen dan ook letterlijk hermetisch”, schreef Wouter Verbeke in 2017 in TheArtCouch over het werk van Peter Depelchin. “Peter is overduidelijk een bijzonder goed gedocumenteerde kunstenaar is die zijn werken niet vanuit het niets laat ontstaan. Kennis en techniek vormen er een...
Anne De Ghelder: “In al hun broosheid zijn mijn werken metaforen voor de fragiliteit en de veerkracht van het leven.”
Verwonderen, vertederen, fascineren met… papier! Wie maakte het nooit mee: een ogenblik waarop je het een en ander, of meer, of alles, even niet of helemaal niet meer ziet zitten? Ik heb het niet in de eerste plaats over het ostentatieve verwerken van een frustratie voor een groot publiek zoals bijvoorbeeld tennissers wel eens doen door hun racket met bruut geweld naar de Filistijnen te helpen. De beelden die we kennen uit de media,...
Een vleugje transcendentie: op atelierbezoek bij Irmine Remue
“Liever arm en vrij, dan een rijke slaaf”, zo debiteert Irmine Remue, daarmee wijzend op het feit dat ze slechts heel deeltijds lesgaf en daarnaast koos voor haar vrijheid als kunstenaar. Bijna zeventig is ze nu, mijn dorpsgenote, en zelfs nog meer bevlogen dan ze bij mijn vorige bezoeken leek. Magische ontmoetingen, ik slurp ze dezer dagen op, als tegengif tegen de treurnis en de horror. Foto The Art Couch We –...
