De kunstenaar en zijn therapeut… Henry Hudson in gesprek met psychotherapeut Nick Mercer
Ik ben al een tijdje geboeid door de psychologische impact van kunst en de therapeutische werking ervan, op zowel de kunstenaar als de kijker. De dynamiek heeft veel vertakkingen, van het losweken van bepaalde knelpunten en trauma’s tot het helpen (her)opbouwen van zijn eigen innerlijke verhaal -het ego. Net als voor zoveel zaken is er geen eenduidige uitleg, noch een enkele vaststaande handleiding om het begrip kunst in relatie...
Kunst&Psyche: Een psychotherapeut schildert… de diepe introspectie in de kunst van Morris Nitsun
Kunst als therapie, voor zowel de maker, beoefenaar als de kijker, het kan talrijke vormen aannemen. De kleurboekjes allerhande die de markt overspoelen hebben hun eigen therapeutische waarde: door geconcentreerd, stap-per-stap vlakken in de kleuren en tot een groter geheel om te vormen leer je meer aandachtig te zijn voor de kleine zaken om je heen, op een natuurlijker, menselijker tempo dan het inferno waar de maatschappij ons vaak...
De ruis op de herinnering… over het werk van Giannina Urmeneta Ottiker
“Giannina has an urge to understand how the past affects the way we look at things, how it crawls under our skins and marks our bodies“, staat er in de begeleidende tekst tot haar reeks We kept on dancing like it didn’t matter. Een reflectie over hoe het verleden onze huidige beleving bepaalt, vermoedelijk zal haar eigen ervaring in haar geboorteland Peru, waar ze de drukkende sfeer en de latente dreiging van de...
Zeven functies van kunst (volgens Alain de Botton)
Tien jaar geleden kwam het boekje Art as Therapy uit, geschreven door de Britse filosofen Alain de Botton en John Armstrong. Dat filosofen zich inlaten met kunst als onderwerp is lang niet nieuw -Plato deed het hen al voor-, maar dat ze zich verdiepen in een onderwerp als therapie -en dus psychologie- is eerder zeldzaam. Alle lof overigens, in onze hyperverzuilde kennissamenleving hebben we wat mij betreft absoluut nood aan mensen die...
De existentiële hoop in het werk van Johan Clarysse
Is het toeval, of een teken van de tijd? Een vorm van self fulfilling prophecy, of van synchroniciteit misschien? Vast staat dat sinds ik me de laatste maanden in filosofische teksten verdiep ik meer en meer in contact kom met kunstenaars die op een of andere manier met filosofie bezig zijn, van de bewondering van Mathieu Staelens voor (onder meer) de Duitse filosoof Peter Sloterdijk tot de metafysisch-spirituele levensvragen van...
