JR verandert de Pont-Neuf in een grot: tussen spektakel, eerbetoon en twijfel
De Pont-Neuf is de oudste brug van Parijs, maar even leek ze niet langer een brug. De Franse kunstenaar JR veranderde haar in een grote, kunstmatige grot: een tijdelijke installatie van zeildoek, lucht, licht, geluid en illusie. Met La Caverne du Pont-Neuf brengt JR hulde aan Christo en Jeanne-Claude, die dezelfde brug in 1985 inpakten en er toen een van de meest bekende publieke kunstwerken van de twintigste eeuw van maakten. De...
Kunstenaarsbiografieën om te lezen deze zomer (#1): Magritte
Het mag, achteraf gezien, vreemd lijken dat het surrealisme als kunststroming een relatief kort leven werd gegund. De kennis van het onderbewustzijn stond toen nog in de kinderschoenen, en als onderzoekers van de onderliggende processen hadden surrealistische kunstenaars best nog een tijd lang inspiratie kunnen putten uit de ontwikkelingen die het vakgebied nog zou doormaken – al was de psychoanalyse op dat moment al min of meer in...
Neo Rauch grafisch werk: het evenwicht in beweging
Grafisch werk wordt nogal eens met een schouderophalen bekeken, als een soort restcategorie naast het “echte” werk – de schilderijen, de sculpturen. Toch is het voor veel kunstenaars veel meer dan dat. Het is niet alleen een manier om ideeën te delen of verzamelaars een betaalbaarder instap te bieden tot een collectie, het is doorheen de geschiedenis ook een plek geweest om te zoeken, te proeven, nieuwe technieken en...
‘We are still nature’, kunst als onderzoek naar onze plaats in onze omgeving
Er is – voorlopig toch nog – geen ontsnappen aan. Hoe hard sommigen ook mogen dromen van een transhumane toekomst, waarin we tot louter bits en bytes zouden worden gereduceerd, blijven we organische, levende wezens, en maken we als dusdanig deel uit van een veel breder organisme: onze omgeving die uit leven bestaat en ons het leven inblaast. Het vervreemden van die omgeving is een proces dat al eeuwen aan de gang is,...
Saudade, het specifieke ritme van een ondefinieerbaar gevoel
Je zou denken dat juist kunstenaars in staat zijn, of daartoe bewapend zijn, om het immateriële zichtbaar te maken, het ontastbare voelbaar. Vage gevoelens als hunkering of heimwee laten zich nu eenmaal minder in woorden vatten dan in beelden. Waar slechts moeizaam een woord voor te vinden is, kunnen een ontelbaar aantal beelden weergeven wat er bedoeld wordt. Misschien vormt het Portugese woordje saudade een uitzondering. Zonder...
