In verf gestold existentialisme… een bezoek aan Johan Heylen
“Une vie, c’est fait avec de l’avenir comme les corps sont faits avec du vide”, schreef Sartre in de roman L’âge de raison. De protagonist, filosofiestudent Mathieu, komt tot deze bedenking wanneer hij beseft dat iedereen rond hem levensbepalende beslissingen neemt; ze gaan vooruit, veroorzaken hun persoonlijke toekomst, ook al is deze onbestemd en inhoudloos. Hijzelf zit verstrikt in een afgebakend...
Vier solo’s op eenzelfde plek bij Verduyn Gallery, Moregem
De laatste jaren koos Stefanie Verduyn van de gelijknamige galerie voor thematentoonstellingen. Dat heeft zo zijn voordelen, ook voor de kijker: het kanaliseert de interpretatie van de werken, het helpt onderlinge vergelijkingen, het bouwen van een eigen verhaal aan de hand van stukjes die door verschillende verhalenvertellers worden voorgelegd. Niet alle kunstenaars vertellen een verhaal, weet ik wel, maar iedere kunstenaar heeft er...
‘Change’, een zeldzame kans om de Nederlandse kunstenaar herman de vries in België te zien
Een tentoonstelling in de huiskamer, het is zeker geen nieuw fenomeen -Hans Ulbrich Obrist deed het al in zijn keuken begin jaren ’80. Niettemin, het blijft een wat mij betreft onweerstaanbare charme uitoefenen. In vergelijking met de klassieke ‘white cube’ biedt het de mogelijkheid om kunst in een quasi natuurlijke omgeving te ontdekken (de waarlijk natuurlijke habitat is het atelier, uiteraard). Het biedt ook...
Een expo voor de eerste lentedagen: ‘de Adem van de lente’ van Saskia Weyts
“Saskia Weyts imponeert of pretendeert niet met haar kunst, ze verfijnt”, schreef Annelies Vanbelle in 2020 over Saskia Weyts. “In een subliem, subtiel spel met licht en kleur tilt ze de waarneming van de kijker naar een andere dimensie. Wat je ziet is de muziek van haar ziel, zijn de tonen van haar hart. Want schoonheid schenken aan de wereld vindt ze zoveel belangrijker dan naam en faam.” Je kan haar kunst...
Een allegorie van het leven… Over de bouwwerven van Luc Rogiest
Zijn het bouwvallige missionarisposten ergens verholen in de diepste uiteinden van een Latijns-Amerikaanse jungle? Of eerder caravanserais in aanbouw, spaarzaam verspreid over de vergeten paden van de zijderoute? Moeilijk te zeggen. Misschien is het beide: een brouwsel gemaakt uit persoonlijke herinneringen aan zijn reizen en symbolische, mythische oorden die langzaam tot ons collectieve onbewuste doordringen. Het geheugen,...
