Kunstboeken voor onder de Kerstboom, de keuze van Frederic De Meyer
Nauwelijks te geloven dat het al december is. Na moeilijke tijden is de kunstwereld in 2022 duidelijk in alle enthousiasme herboren. Dit gaf me persoonlijk wat weinig tijd om te lezen, tenminste niet over kunst. Niettemin, hierbij alvast een aantal boeken die elke kunstliefhebber wel zou moeten bekoren: Leesboeken over kunst: Het meest opvallende boek van dit jaar is ongetwijfeld Schaduwlicht van Petra Thijs, een biografie van de...
Yves Beaumont in Oostende, een intensere manier om een landschap te beleven
Een handvol -weliswaar goed- musea, evenveel -weliswaar even goede- kunstgalerieën, het oogt misschien wat magertjes voor een stad met zo’n rijke culturele geschiedenis, die nog steeds tot onuitputtelijke inspiratiebron dient voor de talrijke getalenteerde kunstenaars die er hun thuisbasis vonden. Oostende ontbreekt het nochtans niet aan dynamiek, zo getuige de appartementscomplexen die er als paddestoelen uit de grond groeien,...
“Ik droom dat ik schilder, en dan schilder ik wat ik droom.” Drie kunstenaars en hun dromen
Op 4 december gaf ik het openingswoord voor de expo Rêveries bij Verduyn Gallery, met werk van Bilal Bahir, Maarten Ceulemans en James Rielly. Hieronder de herwerkte tekst van deze introductie, voor wie geïnteresseerd is in het thema. De expo loopt nog tot 29 januari. Klik hier voor alle info! Ik moet iets bekennen. Ik hou van kunstenaars, dat is zeker, maar niet zozeer om wat ze doen of het werk dat ze maken, maar veel meer nog om...
Zeven werelden op papier, een knappe selectie bij Lloyd Oostende
Geen idee waar het vandaan komt, maar ik heb een sterke voorliefde voor kunst op papier. Misschien is komt het door de broosheid van het materiaal, de verwantschap met de schetsboeken van kunstenaars die ik zo veel meer sprekend vind voor hun denkwereld, in vergelijking met hun ‘affe’ werk op een vlekkeloze witte muur. Misschien komt het door de associatie met mijn andere grote liefde voor boeken. Beide houden een belofte...
De eenzame stad van Olivia Laing. Isolatie als voedingsbodem voor kunst
Kan je objectief naar een kunstwerk kijken en het vanuit volkomen objectiviteit waarderen? Ik vermoed van niet. Waarom word je geraakt door kunst? Toch omdat het je eigen ervaringen, je eigen gemoedstoestand op een bepaalde, misschien vooralsnog ongekende manier belicht? Je kan parameters bedenken om kunst te aanschouwen, dat is wat kunstkenners doen, maar wanneer het je beroert is dit steeds in het licht van een of andere relatie tot...
