Sub Rosa, vier tinten gevoeligheid…
De tijden zijn er niet naar, om je van je meest gevoelige kant te tonen. Of misschien juist wel Wat rest er ons zonder gevoeligheid? Een rede die voortdurend achterhaald lijkt, een logica die in veel opzichten zinloos is. Ontdaan van het opgelegde denken wacht de veel rijkere wereld van de beleving, de essentiële emoties. Dat die heel diverse gedaanten kunnen aannemen, merk je snel in de kleine maar verfijnde expo Sub Rosa, waarin...
‘Coup de Soleil’, de intimistische onderzoeksvelden van Adelheid De Witte
Voor haar nieuwe expo Coup de Soleil haalde Adelheid De Witte inspiratie uit jeugdherinneringen aan vakanties aan de Azuurkust. Gezien ik lang geleden enkele jaren dezelfde vakantiebestemming moest verduren — een keuze had ik toen nog niet — zal enige projectie mij niet vreemd zijn bij het zien van de nieuwe werken, al is het wat zoeken naar de zwoele mistral, de maagdelijke sterrenhemel of de zengende hitte uit mijn gehavende...
Bellezza e Bruttezza, schoonheid en lelijkheid in de renaissance
De mens heeft de kwalijke neiging om de hele geschiedenis van de mensheid door onze huidige lens te bekijken. Per slot van rekening is ons mensenleven in vergelijking danig kort dat het lastig is om zich in te beelden dat in andere tijden andere zeden of gebruiken golden — behalve voor wie zich verdiept in de geschiedenis van de mensheid. Ook onze manier van kijken evolueert, net als onze waardering voor wat we zien; sommigen zouden...
Iryna Maksymova, zorg en verbinding in een onherbergzame wereld
Er klinkt geen bitterheid of haat in haar stem, ondanks het feit dat haar brutaal alle hoop op een zorgeloos bestaan werd ontnomen, zo’n vier jaar terug. Ook in haar werk gaat ze subtiel om met de hevige emoties die de wereldlijke gebeurtenissen haar opleggen. Ze tracht ze niet te verbloemen of te verdringen, maar eerder te sublimeren in beelden die alle gevoelens, ook de meest tegenstrijdige, trachten te omarmen. Bij Iryna voelt die...
Femke Vindevogel – Hoe een eenvoudig onderwerp raakt en boeit
Je zou er haast onachtzaam aan voorbijlopen. Wie neemt per slot van rekening de tijd om een banaal object als een stoel te willen schilderen, laat staan dat een al dan niet toevallige passant er waarde in zou vinden ernaar te kijken. Je moet al moedig zijn dezer dagen om aandacht te schenken aan wat dan ook, laat staan aan een gebruiksvoorwerp, hoe gedienstig en nuttig dan ook. Een stoel mag dan nog tot verpozing of rust nodigen: als...
