Klaus Verscheure en de schuldige stilte
Kunst maken heeft soms veel weg van een film regisseren. Je bereidt je voor, plant alles tot in de details in. Je bepaalt het scenario, waarbij je rekening houdt met mogelijke toevalligheden die het vastgelegde pad eventjes doen verlaten. Je doet er alles aan om, eenmaal het echte werk begint, alles zo vlot mogelijk te doen verlopen. Geen tijd te verliezen, ieder weet wat hem te doen staat. Het lijkt een trechter, waarbij alle...
Een ode aan Philippe Van Snick
Droevig nieuws in de kunstwereld. Philippe Van Snick overleed vorige week op 72-jarige leeftijd. Hij stond bekend om zijn visueel uitgepuurde werken, steeds een welbepaald kleurpatroon volgend, en hiermee tevens een vast stramien, een ‘kader’ zoals hij het noemde. Tien kleuren die een dualiteit moesten opwekken, in om het even welke uitwendige verschijningsvorm. Naast de primaire kleuren tevens zwart-wit, die de...
“Feast of Fools, Bruegel herontdekt”, het boek biedt nog meer dan de expo
Mocht je nog niet gegaan zijn: Feast of Fools, Breugel herontdekt loopt nog tot 28 juli in het Kasteel van Gaasbeek. Mocht je nog gaan, aarzel zeker niet om de catalogus mee naar huis te brengen. Het vormt een referentiewerk om nog lang van na te genieten en verder te reflecteren over het centrale thema van de tentoonstelling. Bruegel en de modernen Dat Bruegel’s thema’s en wereldbeeld een directe impact hebben gehad op...
Joke Neyrinck, een doodle prinses in een doodle Nirvana
Kan je compulsief kunst maken? Dwangmatig misschien? Elke kunstenaar zal wel kunst maken uit een onbedwingbare opwelling, een scheppingsdrang. Maar wat als je niet kan stoppen? Wat als die innerlijke drang je voortdurend aanspoort om te creƫren? Dan krijg je een kunstenaar als Joke Neyrinck, die met haar doodles nagenoeg alle muren van haar huis, enkele meubelstukken, haar kleren en allerhande gebruiksvoorwerpen heeft versierd. Mocht...
Bloedstollend nieuw werk van Sofie Muller
Ik zag ze voor het eerst een jaar of wat geleden. Het waren er een vijftal, maar, ook al was het overduidelijk welk verbluffend effect ze sorteren op de kijker, twijfelde de kunstenares nog. Nooit makkelijk om een nieuwe reeks aan te vangen. De materialen had ze nochtans reeds gebruikt, het grillige albast en bloed, haar bloed, dat ze regelmatig laat aftappen. Maar nog nooit in deze specifieke combinatie. Bloed en albast, het blijkt...



