Het multiversum van een solipsist… Nieuw werk van Rinus Van de Velde bij Tim Van Laere
Het is de zevende keer dat Rinus een soloshow heeft bij Tim Van Laere. Rinus zelf heeft een hele evolutie doorgemaakt in die tijd -gelukkig maar, anders zouden termen als one trick pony of cash cow al gauw in de mond vallen bij het bespreken van zijn werk. Niet dus. De kunstenaar, en zijn galerie, nemen risico’s. De grappige -vaak ontroerende- houtskoolbiografieën ruilt Rinus in voor kleurrijke schilderijen, zwart-wit tekeningen...
‘Close encounters’, artistieke paradoxen in een serene, rustgevende expo samengebald
Kunst als ontmoetingsplek, het klinkt haast als een gemeenplaats. Je zou er nagenoeg door vergeten hoe zeldzaam het geworden is, een plek waar je je uit je vooroordelen kan loswrikken, waar je spontaan en ongedwongen naar de creatie van een derde kan staren zonder de noodzaak te voelen je uit te drukken, zonder jezelf centraal te stellen als subject of onderwerp, woordloos open te staan voor ervaringen van anderen. Het kan op zoveel...
Sint-Denijs City, van kunst genieten waar het thuis hoort (?)
Kan je van een trend spreken? Vast staat dat het aantal stadsfestivals, biënnales en triënnales stijl omhoog klimt. Een goede zaak, als je het me vraagt. Kunstwerken losrukken uit hun atelier is bij uitstek een goede manier om kunst, als begrip, anders te benaderen; ze in een doodgewone context van een dorp of stad plaatsen maakt de ervaring vreemd genoeg juist ongewoner. Het belicht alleszins de maatschappelijke relevantie van kunst,...
Een essentiële stilte, Casper Faassen verenigt Nederland en Japan in het concept ‘Ma’
Hoe beeld je de stilte uit? Het lijkt een hele opdracht, al zijn er heel wat kunstenaars die zich op een of andere manier op hebben toegelegd. De serene stilte van een Whistler of diepzinnige van een Rothko zal je meteen voelen, al kan stilte ook onstuimig zijn zoals in het werk van Caspar David Friedrich. Het laat nooit onbewogen. De Japanners hebben er blijkbaar een term voor, ‘Ma’ ((間). Het heeft veel betekenissen, maar...
Daniela Chirion ‘On Love en Death’, een ingetogen mijmering over de hindernissen van het leven
In de zeven jaar sinds ik TheArtCouch heb opgericht heb ik zo’n honderdtal kunstenaars bezocht in hun atelier. Of dit aantal representatief is weet ik niet, maar het is alleszins voldoende om te kunnen inschatten of de kunstenaar en de kunst die hij maakt zich reflecteert in zijn natuurlijke habitat: het atelier. Vaak is het een wisselwerking die spontaan tot een intense en doorleefde harmonie leidt, zo blijkt uit talrijke...
