Een kijkje in het atelier van… Danielle Luinge en Giovanni Winne

Er zijn weinig plekken die zo tot de verbeelding spreekt dan het atelier van een kunstenaar. De plek waar zoveel creativiteit is ontsproten, zoveel innovatieve inzichten, zoveel durf en lef, maar ook zoveel frustraties, mislukkingen en gevechten met technische of logische beperkingen, kortom: het atelier als getuige van zoveel tegenstrijdige emoties.

Voor TheArtCouch ga ik regelmatig op atelierbezoek. Te weinig weliswaar. Ik doe niets liever. Om een kunstenaar echt te verstaan moet je volgens mij zijn werkplek gezien hebben. Heeft hij al dan niet de ruimte om vanop een afstand terug te blikken op zijn werk? Omringt hij zichzelf met zijn werk, of werk van andere kunstenaars? Laat hij zich inspireren door objecten die niets met zijn kunst te maken hebben? Wordt hij beïnvloed door het zicht dat hij vanuit zijn atelier heeft, of wijst de beslotenheid van de kamer op het feit dat zijn inzichten puur mentaal zijn?

Hoog tijd om even terug te blikken op de ateliers die ik reeds bezocht, op zoek naar antwoorden op deze vragen.

De meeste kunstenaars hebben een plek waar ze zich kunnen in terugtrekken om hun kunst te bedrijven. Zij het op een zolderkamer, een ongebruikte opslagplaats, een garage. Whatever. Maar wat als je atelier zich in de woonkamer bevindt? Meer nog: wat als je als kunstenaarskoppel beide de woonkamer als atelier hebt? Een gezellige drukte, alleszins. Maar ook een volledige symbiose tussen het leven en de kunst. Je leeft in je kunst, voortdurend geïnspireerd door wat je reeds maakte, constant gevoed door de gedachtestroom die je tot het maken van kunst aanzette.

Dat is alleszins het geval bij Danielle Luinge en Giovanni Winne in Zierikzee. Chaos, zou je op het eerste oog denken. Nochtans is er uit het jarenlange samen werken een patroon ontstaan. Zonder van organisatie te spreken hebben ze elk een eigen plek gevonden waar ze hun kunst onafhankelijk van elkaar kunnen beoefenen. Vreemd misschien dat ze gezien de intensiteit van de werkplek niet meer door elkaar beïnvloed worden, maar dat wijst misschien net op de kracht, de intrinsieke noodzaak met dewelke ze hun kunst bedrijven.

Geniet even mee:

danielle_giovanni3

danielle_giovanni4

danielle_giovanni5

danielle_giovanni6

danielle_giovanni7

danielle_giovanni2

 

Author: Frederic De Meyer

Share This Post On

2 Comments

  1. Beste Giovanni,het schilderij van Frank vandenbroucke is dat te koop of alreeds verkocht vind het prachtig. Boek VDB forever aan lezen bekijken hoor graag van u. groeten Johan

    Post a Reply

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op