Voor veel kunstenaars vormt het werk een soort dagboek. Geen chronologische neerslag van wat hen overkomt, maar een opeenstapeling van stemmingen, gedachten, beelden en herinneringen die zich tijdens het werken aandienen. Sommige blijven zichtbaar, andere verdwijnen weer. Misschien lijkt kunst daarin wel op het leven zelf: we bewaren lang niet alles wat ons gevormd heeft. We wissen uit, overschrijven, bedekken en vergeten, terwijl van het oorspronkelijke gevoel ergens toch een spoor achterblijft.
Bij Fabrice Souvereyns wordt dat proces bijna letterlijk zichtbaar. In Erased and Not Erased, beperkt hij zich tot potlood, gom en breekmes. Lijnen worden aangebracht en vervolgens uitgegomd, fragiele tekens wisselen af met diepe inkervingen in het papier. Het beeld ontstaat niet alleen door wat wordt toegevoegd, maar evenzeer door wat verdwijnt.
Dat dagboekachtige karakter gaat nog verder. Op de achterzijde van zijn tekeningen noteert Souvereyns woorden en zinnen die verbonden zijn met de periode waarin het werk ontstaat. Zodra de tekening wordt ingelijst, verdwijnen ook die aantekeningen uit het zicht. Ze blijven aanwezig, maar worden ontoegankelijk — “als de bladzijden van een ontoegankelijk dagboek”, zoals de perstekst het mooi omschrijft. Wat we aan de voorkant zien, draagt dus een geschiedenis in zich die we onmogelijk volledig kunnen reconstrueren.
In Wireless Connection wordt dat idee van het zichtbare en het onzichtbare verder opengetrokken. Souvereyns vertrekt onder meer van systemen die ons voortdurend omringen zonder dat we ze kunnen waarnemen: het mycelium dat ondergronds planten en bomen met elkaar verbindt, maar evengoed de elektromagnetische signalen van radio en wifi die zich bovengronds door onze omgeving bewegen. Natuur en technologie blijken op dat vlak verrassend verwant: beide bestaan uit netwerken waarvan we vooral de gevolgen ervaren.
Nieuw is dat het potlood gezelschap krijgt van andere materialen. Souvereyns introduceert voor het eerst subtiel kleur, versnijdt zijn postzegelverzameling en brengt fragmenten ervan aan op oude muziekpartituren. Vooral de twee textielwerken lijken een logische uitbreiding van zijn tekenpraktijk. Lijnen worden er draden, ritme en herhaling verlaten het papier en krijgen letterlijk een geweven structuur. Elke draad bestaat afzonderlijk, maar krijgt pas betekenis doordat hij met andere draden verbonden raakt.
Misschien ligt daar ook de kern van Wireless Connection. Niet alles wat ons vormt hoeft zichtbaar te zijn. Herinneringen, gevoelens, familiegeschiedenissen, signalen, indrukken: ze verdwijnen soms onder het oppervlak zonder werkelijk weg te zijn.
Misschien is vergeten uiteindelijk minder een vorm van verdwijnen dan een andere manier van aanwezig blijven.
Fabrice Souvereyns FS 2.2026 Not erased, red, wireless connection | Not erased, red, tomorrow we will leave as one, 2025 | FS 24.2025 Not erased, entangled | Red, true to yourself, 2026 – courtesy Hopstreet Gallery
Wireless Connections met werk van Fabrice Souveryns loopt nog tot 19 december 2026 bij Hopstreet Gallery in Brussel. Klik hier voor alle info.
- ‘La Source’ – Peter Depelchin tussen de wereld verklaren en begrijpen - november 11, 2026
- Over het onzichtbare dat alles verbindt… Fabrice Souvereyns @ Hopstreet, Brussel - november 11, 2026
- ‘Filosofie van het tekenen’: Stéphane Symons onderzoekt het bestaan van de tekening buiten zichzelf - november 7, 2026
