Isidoor Goddeeris en de sporen van een ongewisse bestemming… expo verlengd bij Francis Maere in Gent
Het leven zit vol subtiele tekenen die, voor wie er ontvankelijk voor is, naarmate de tijd verstrijkt, symbool gaan staan voor het leven. Naar verluidt is Isidoor Goddeeris opgegroeid aan een uit gebruik geraakt treinspoor. Ik kan me nauwelijks een speelveld inbeelden dat meer de leergierigheid zou aanwakkeren bij een kind. Een eindeloos spoor, de confrontatie met de ultieme keuze tussen twee richtingen met een ongekende bestemming,...
Het oog van de collectioneur
We leggen ons oor regelmatig te luisteren bij verwoede kunstverzamelaars. Om ideeën op te doen voor komende edities, uiteraard, al gaat onze aandacht ook uit naar minder bekende kunstenaars, maar zeker ook om de vinger aan de pols te houden van wat er leeft in de kunstwereld. Voor deze rubriek vragen we een verzamelaar naar welke kunstenaars hem de laatste maanden zijn opgevallen, en waarom. De verzamelaars wensen om privacy-redenen...
De vrolijke wetenschap in ‘huis clos’ van Véronique Poppe en Christian Rolet
Het is een gedachte waar ik nog wat op moet kauwen, mentaal gezien. Neem het dus als een lichtjes uitdagende stelling: is niet elke kunstenaar in essentie bezig met identiteit? Niet zomaar wat het betekent om mens te zijn; de menselijke conditie komt wel vaker ter sprake wanneer ik met kunstenaars hun centrale thema’s bespreek. Identiteit gaat een stap verder. Het raakt de essentie van de mens, als begrip of als idee: de manier...
“Kunst met expressieve en soms zeer uitgepuurde vormen,” Daan Rau over de expo ‘Traces’ van Lucas Cann
Op 23 februari verzorgde Daan Rau de opening van de tentoonstelling Traces van Lucas Cann bij Van Landeghem Gallery. We publiceren hier met de toestemming van Daan Rau zijn volledige speech. De expo loopt nog tot 31 maart 2024. Dames en Heren, Wat u hier te zien krijgt van Lucas Cann is eerder ongewoon in die zin dat hier een soort van klein overzicht wordt geboden van wat de man in de loop der laatste jaren heeft gerealiseerd. Dat is...
‘Het geheim van de eenhoorn,’ over een solotentoonstelling van Clément Jacques-Vossen
(Dit is een gastbijdrage van Hans Theys en wordt gepubliceerd met zijn toestemming) Ongeveer dertig jaar geleden overkwam het mij een boterham met kaas te bestellen in de kantine van de Schaarbeekse Sint-Sebastiaansgilde. De maaltijd werd opgediend zonder de garnering die we in de huidige toeristenwereld gewend zijn: je kreeg gewoon een doorgesneden dubbele boterham op een klein bord, alsof je thuiskwam bij je oma, als die geboren was...
