Alles van waarde is weerloos…
Wat lokt je naar een tentoonstelling wanneer het nagenoeg onbeperkte aanbod omgekeerd evenredig staat tot de tijd die je kan vrijmaken om het te bezoeken? Vermoedelijk de namen die op mijn lijstje prijken van kunstenaars die ik regelmatig wil volgen om hun evolutie te traceren; de locatie ook, aangezien ik met belangstelling onderzoek hoe een kunstwerk zich verhoudt tot de omgeving waarin het wordt getoond – of, heel zelden,...
‘Innig’ in Torhout, een subtiele en verrassende brug tussen verleden en heden
Het wordt steeds vaker gedaan: hedendaagse kunst die naast oude kunst wordt geplaatst, of in een historische context die bedoeld is om ‘spanning’ en ‘dialoog’ te creëren tussen oud en nieuw. Los van de modewoorden biedt het wel degelijk interessante perspectieven: nieuwe manieren om jong en oud te bekijken, om verbanden te leggen en inzichten te laten ontstaan. Al ontkomen we er niet aan te vergelijken en parallellen te trekken – zo...
Eros aan de Styx, de zwijgende maar veelzeggende nieuwe reeks van Steven Peters Caraballo
Voluptueus, sensueel, gebroken of uitgedroogd: lippen hebben zelfs zonder te bewegen veel te vertellen. Ook zonder gezicht of context errond vervallen ze nauwelijks tot abstracte vormen. Daarvoor betekenen ze, net als ogen, te veel voor ons: een belofte, een aanzet, een onuitgesproken wenk, een achtergebleven smaak. Maar anders dan de blik dragen lippen altijd de suggestie van lichamelijk contact in zich, of tenminste de mogelijkheid...
Een stille stem in de luide wereld… over het werk van Nele Boudry
Wie zich op een of andere manier verdiept in de kunstgeschiedenis wordt vroeg of laat – ik wrijf het nog even uit mijn ogen – verliefd op een beeld. Niet noodzakelijk op de afgebeelde persoon, al kan dat natuurlijk ook, maar op het beeld zelf: op het evenwicht dat erin gezocht en soms gevonden wordt; op de compositie, die soms meer dan het tafereel een tot het bot treffende boodschap overdraagt; op de emoties die in gezichten,...
Fran Van Coppenolle in de Oostendse Galerie P.
Fran Van Coppenolle (°1998) is een fijngevoelig, intelligent, gedreven kunstenaar. Haar werk omvat verrassende beeldhouwwerken, half beschilderde bas-reliëfs, voorbereidende studies op klein en groot formaat en olieverfschilderijen op 16 mm dik honingraatkarton. Al deze werken belichamen een dagelijks bevochten vrijheid. Ze hebben iets pneumatisch, zoals Walter Swennen het bedoelde: lichtvoetig, en zoals Plotinus het zag: berichtend...




