Sense(i) van Lode Laperre en Yumiko Yoneda, een rustgevende contradictie
Sinds Lode me van deze expo vertelde, beeld ik het me in. Lode en Yumiko Yoneda in dezelfde ruimte. Dit moet knallen, op een of andere manier. Knallen in omgekeerde, ingetogen zin: imploderen. Ze vormen ogenschijnlijk een antagonisme. De kleurrijke gelaagdheid van Lode contrasteert fel met de broze eenvoud van Yumiko. De zachte drang naar perfectie met de ruwe onvoorspelbaarheid van de groeven. Het bouwen en houwen, het gladstrijken...
‘Geen dag zonder lijn’: grafica Els Vos zet Muze’um L naar haar hand
Grafica Els Vos (Antwerpen, 1963) werkt al tientallen jaren op consequente wijze aan een delicaat oeuvre om u tegen te zeggen. Daarnaast tekent en schildert ze ook. Haar werk doet nu eens aards, dan weer kosmisch aan. De kunstenares stelt momenteel tentoon in het nog te weinig bekende Muze’um L in Roeselare. Onder de titel ‘Geen dag zonder lijn’ toont ze er 35 etsen die, in samenspel met de architectuur, de omringende natuur, het...
“I like to see myself as a prophet,” het zijn als centrale boodschap in het werk van Jumaldi Alfi
Er zijn van die werken die je volledige aandacht opeisen wanneer je een tentoonstelling binnentreedt, ongeacht hoe ver ze zich in ruimtelijk opzicht bevinden of hoe sterk andere werken ook smeken om je aandacht. Waar ligt dit aan? De aura van een kunstwerk, zou Walter Benjamin zeggen. Dit zag hij als een universele waarde, gelinkt aan zaken als uniciteit en authenticiteit. Maar er spelen wellicht ook meer persoonlijke redenen mee. Een...
Het woordloze verhaal in de kunst van Marc Mestdagh
Wie de titels van zijn reeksen doorneemt kan snel de indruk hebben dat de kunst van Marc Mestdagh de strijdvaardigheid van een soort posthippietijdperk in zich draagt. De reeks Airco verwijst bijvoorbeeld expliciet naar de nood aan een grote ‘reset’ van het neoliberale gedachtegoed. Ik denk meteen aan de overvloed aan boeken over de fundamentele onhoudbaarheid van de ontsporingen van het wildkapitalisme, of van de wezenlijke rol van...
‘OH, I ME MINE’ een Unieke publicatie zelfportretten van W. Vynck
Kunstenaar… Je bent het. Je wordt het niet. En mocht het prototype van een kunstenaar (deze idee flitst wel eens door mijn hoofd) bestaan, denk ik dan aan iemand? Zeker. Ik zoek het (letterlijk) zelfs niet ver en blijf in de buurt van mijn aloude geboortestad. Brugge. Een paar stappen buiten een nog bestaande stadspoort. Vraag me echter niet waarom. Er is geen formule. Het is een aanvoelen. Een totaalbeeld dat nooit wijkt. Een mix van...




