Hoe goed is jouw kennis van hedendaagse Belgische kunst? Doe de test!
Hoe goed ken je de Belgische hedendaagse kunstmarkt? Speciaal voor jou ontwikkelden we een korte quiz met 20 vragen. Trouwe lezers van TheArtCouch kennen uiteraard alle antwoorden al 😉 Er staat geen tijdlimiet op deze korte quiz, maar we hebben het getest en weten dat de èchte kenners er maximum 5 minuten over doen om minstens een score van 18 op 20 te halen. Een hele uitdaging dus! Deel gerust je score op sociale media, of, indien je...
Wunderkammer, artistieke winkel of kunstinstallatie? Het project van Ben Benaouisse is het allemaal!
“Hoe moet ik jouw initiatief juist benoemen?”, vraag ik hem. Hij denkt even na, en met een glimlach antwoordt hij: “een artistieke winkel”. Het is steeds moeilijk om nieuwe initiatieven een naam te geven. Al zeker in de kunstsector, waar neologismen soms een kunstvorm op zich lijken te worden. Vaak dienen ze om een oudere initiatieven een nieuw élan te geven, zonder dat er fundamenteel iets wijzigt aan het...
“Tearing faces” Katrin Dekoninck toont ons vanuit een nieuw standpunt
“Het zijn zoekende, getormenteerde lichamen die we – zoals elk levend wezen – nooit ten volle kunnen kennen, maar we kunnen ze wel vanuit een compassie proberen te begrijpen of vanuit een herkenning troost in het werk vinden”, schrijft Sofie Crabbé over het werk van Katrin Dekoninck. Het mag gezegd, voor een werk van Katrin staan is geen gemakkelijke ervaring. Het heeft meer iets weg van een inconvenient truth....
“MINSTENS 1 ½ UUR, EN TERUG”, Peter Morrens nodigt uit om alle verwachtingen rond een solotentoonstelling los te laten
“De meeste kunstenaars vatten een solotentoonstelling op als een manier om een territorium te verwerven, of om op die plaats dat territorium uit te breiden. Peter Morrens vat het op als een manier om ontmoetingen te creëren”, stelt Philippe Van Cauteren in zijn intro tot de tentoonstelling MINSTENS 1 ½ UUR, EN TERUG van Peter Morrens. Het moet gezegd: wie denkt dat kunstenaars voornamelijk hun eigen ego strelen op...
Het ontzenuwen van de ziel, over het werk van Elfie Kristiana
Het begint met een droom. Of eerder: een nachtmerrie. Elfie vertrouwt me toe dat ze nachtmerries heeft gehad over mijn komst. De ‘kunstrecensent’. Kan ik mezelf wel zo laten benoemen? Ik recenseer helemaal niets. Ik laat me enkel vervoeren door mensen die anders ‘zien’ dan ik. Vanwaar dan die angst, bij deze kunstenares? Ze geeft me een zweem van een antwoord: te weinig zelfvertrouwen. “Kinderkwetsuren”, noemt ze het. Iedereen heeft...
