à peu près, nieuw werk van DD Trans bij Galerie De Wael 15, Antwerpen
“An ode to life, real life, which can almost always be dark and light at the same time“, schrijft Els Wuyts in haar voorwoord voor de nieuwe catalogus van het werk van Frank Tuytschaever, alias D.D.Trans. Het is treffend uitgedrukt voor de complexiteit in het werk van Frank, en hoe bedrieglijk de ogenschijnlijke eenvoud ervan wel kan zijn. Het tovert onontkoombaar een glimlach op je gezicht, door het onverwachte waar je...
Wetenschap en kunst, een intrigerende combinatie
Kunst en wiskunde, het is niet meteen een voor de hand liggende combinatie. Maar toch, wanneer men zich er aan waagt, kan het tot magische resultaten leiden. Al zeker wanneer er natuurelementen in gevat zitten. …en al zeker wanneer de kunstenaar in kwestie, in dit geval de Venezolaanse architect Rafael Araujo, zich reeds 40 jaar lang toelegt op de studie van het magische getal Phi, ofte de gulden snede, een mysterieus getal dat...
“Een schilderij is als een horizon”, een bezoek aan Guy Slabbinck
Het valt mij onmiddellijk op wanneer ik zijn atelier binnentreed: een statig, levensgroot portret van een dame, geschilderd naar schatting midden negentiende eeuw. Guy Slabbinck kocht het op een rommelmarkt. Het is gehavend, en werd duidelijk doorheen de levensloop geplooid in plaats van zorgvuldig opgerold. Niettemin eist het een prominente plek op in het atelier. Dat verrast me wel, wanneer je het academische schilderij vergelijkt...
Een tentoonstelling is meer dan de som van de werken, Sarah De Vos toont hoe in “Slow Club”, nog tot 27 maart te zien
Bestaat er iets belangrijkers voor een kunstenaar dan de opbouw van een tentoonstelling? Wellicht niet. Meer nog dan de werken zelf, vertelt het zoveel over waar hun denkproces hen toe leidt, welke emotie ze willen overbrengen op de kijker. Daarom laat ik ook geen kans ongemoeid om erbij te zijn wanneer kunstenaars aan een opstelling werken. Het valt me hierbij vaak op dat de meesten de neiging vertonen om nagenoeg hun hele atelier...
Het troostende ritme in het werk van Liesbet Valgaeren
Aan de andere kant van de Zoom-call hoor ik vogels vrolijk fluiten. De open ramen van haar atelier geven duidelijk uit op een weelderige brok natuur. Of het haar inspireert in haar werk?, vraag ik haar. Natuurlijk. Het zachte ritme van de seizoenen, de nauwelijks merkbare glooiingen van de tijd die haar raam voorbij glijdt, de onomkeerbare transformatie die elk ogenblik de gehele omgeving inpalmt. Onvermijdelijk voel je het in het...
