Celia Paul – Self Portrait
Een kunstenaar hoeft niet veel of ver te reizen om een leven te vullen. Dankzij een scherper ontwikkelde gevoelsperceptie en een tot het uiterste gedreven vermogen tot observatie lijken kunstenaars dubbel zo intens en dus dubbel zoveel te leven als de gewone sterveling, ook al oogt datzelfde leven voor de buitenwereld als een vrij banale bedoening. Een jong kunstzinnig meisje wordt verliefd op een oudere, wereldberoemde kunstenaar....
Alles van waarde is weerloos…
Wat lokt je naar een tentoonstelling wanneer het nagenoeg onbeperkte aanbod omgekeerd evenredig staat tot de tijd die je kan vrijmaken om het te bezoeken? Vermoedelijk de namen die op mijn lijstje prijken van kunstenaars die ik regelmatig wil volgen om hun evolutie te traceren; de locatie ook, aangezien ik met belangstelling onderzoek hoe een kunstwerk zich verhoudt tot de omgeving waarin het wordt getoond – of, heel zelden,...
‘Innig’ in Torhout, een subtiele en verrassende brug tussen verleden en heden
Het wordt steeds vaker gedaan: hedendaagse kunst die naast oude kunst wordt geplaatst, of in een historische context die bedoeld is om ‘spanning’ en ‘dialoog’ te creëren tussen oud en nieuw. Los van de modewoorden biedt het wel degelijk interessante perspectieven: nieuwe manieren om jong en oud te bekijken, om verbanden te leggen en inzichten te laten ontstaan. Al ontkomen we er niet aan te vergelijken en parallellen te trekken – zo...
Van Brazilië tot Italië, 10 in het oog springende privémusea wereldwijd
Het zijn bijzondere tijden voor de kunstsector. Kunst hinkt sowieso vaak wat achter op maatschappelijke evoluties, en onze samenleving staat al decennialang in het teken van privatisering en vermarkting. Ook musea – ooit bakens van cultuur, reflectie en menselijke verheffing – ontsnappen niet aan deze ontwikkelingen. Waar sommige musea vandaag dienen als instrument voor galeristen die hun sterren een museale allure willen geven,...
Eros aan de Styx, de zwijgende maar veelzeggende nieuwe reeks van Steven Peters Caraballo
Voluptueus, sensueel, gebroken of uitgedroogd: lippen hebben zelfs zonder te bewegen veel te vertellen. Ook zonder gezicht of context errond vervallen ze nauwelijks tot abstracte vormen. Daarvoor betekenen ze, net als ogen, te veel voor ons: een belofte, een aanzet, een onuitgesproken wenk, een achtergebleven smaak. Maar anders dan de blik dragen lippen altijd de suggestie van lichamelijk contact in zich, of tenminste de mogelijkheid...
