Extase als kunstvorm: van hemels orewoet tot hedendaagse zelfoverstijging

Posted By The ArtCouch

Wat is extase eigenlijk? Is het een hemelse roes, een moment van totale zelfvergetelheid, een lichamelijke schok? In de kunst is extase alles tegelijk: een zoektocht, een verlangen, een ontsnapping. En het is precies dat ongrijpbare verlangen dat centraal staat in de nieuwe tentoonstelling Ecstasy & Orewoet in Museum PARCUM in Leuven. Van 10 mei tot 9 november 2025 dompelt de expo je onder in eeuwen van extatische ervaringen – van middeleeuwse mystica’s tot hedendaagse kunstenaars die experimenteren met het lichaam, het bewustzijn en alles daartussen.

Een razend verlangen

De titel verklapt al iets: orewoet is een oud woord uit de 13de eeuw dat gebruikt werd door vrouwelijke mystici om hun allesverterend verlangen naar God te benoemen. “Het is een soort razernij van liefde, een passie die bijna ondraaglijk wordt,” legt curator Liesbet Kusters uit. In de middeleeuwen schreven vrouwen als Hadewijch en Beatrijs van Nazareth over hun mystieke ervaringen in een rijke, vaak poëtische taal. Ze zochten eenwording met het goddelijke – niet via het verstand, maar via het hart, het lichaam, de zintuigen.

De tentoonstelling toont hun teksten naast objecten die hun devotie tastbaar maken: boetewerktuigen, relieken, miniaturen. Maar dit is geen nostalgische blik op een religieus verleden. Ecstasy & Orewoet slaat een brug naar het nu.

Van rave tot retraite

Want extase is van alle tijden. Of je nu bidt, mediteert, sport, danst of kunst maakt: mensen blijven zoeken naar momenten waarop ze zichzelf kunnen overstijgen. “De zoektocht naar zelfoverstijging is niet verdwenen, ze heeft gewoon nieuwe vormen aangenomen,” zegt co-curator Ebba Van Taelen. “Vandaag is het vaak losgekoppeld van religie, maar het verlangen blijft. Denk aan festivals, psychedelische ervaringen, spirituele retraites.”

Dat zie je ook in het werk van hedendaagse kunstenaars in de tentoonstelling, zoals Jeremy Shaw, Tianzhuo Chen en Emma Talbot. Zij onderzoeken hoe technologie, trance en lichamelijkheid nieuwe poorten kunnen openen naar het sublieme. Of zoals Marina Abramović het doet in haar video Freeing the Voice, waarin ze haar stem tot het uiterste drijft in een fysieke en mentale uitputtingsslag die extatisch én ongemakkelijk is.

Vragen die blijven hangen

De expo stelt geen gemakkelijke antwoorden voor, maar nodigt je uit tot reflectie. Wat betekent extase vandaag? Kan het ook helend zijn in een wereld vol stress, prestatiedruk en digitale ruis? “We zien dat mensen op allerlei manieren zoeken naar zingeving en naar het overstijgen van het alledaagse,” zegt Wouter Jaspers, coördinator van PARCUM. “Met deze tentoonstelling willen we dat verlangen zichtbaar maken én in gesprek brengen met religieus erfgoed. Zo laten we zien hoe actueel het eigenlijk is.”

Tussen verwondering en ongemak

Wie Ecstasy & Orewoet bezoekt, komt terecht in een tentoonstelling die prikkelt én ontregelt. Historische objecten staan naast videowerk, installaties en tekstfragmenten. Er is schoonheid, maar ook pijn, vervoering, twijfel, overgave. De tentoonstelling stelt subtiel de vraag: wat brengt jou in vervoering? En hoe ver ben jij bereid te gaan om dat moment van extase te bereiken?

In tijden waarin veel mensen op zoek zijn naar rust, betekenis en intensiteit, biedt deze expo een krachtig tegenbeeld van de platheid van het alledaagse. Geen simpele recepten, maar een reis langs de diepe verlangens die mensen al eeuwen drijven – soms richting het goddelijke, soms gewoon richting zichzelf.

Zaalzichten ©PARCUM

‘Ecstasy & Orewoet‘ loopt nog tot 9 november 2025 in de Abdij van park bij Leuven. Klik hier voor alle info: https://www.abdijvanpark.be/expo-ecstasy-orewoet