‘Floating Roads,’ zeventien vrouwelijke kunstenaars voor een goed doel in een unieke lokatie

Posted By Frederic De Meyer

‘Drijvende wegen’, het is een merkwaardige titel voor een tentoonstelling. Ze verwijst naar de paden die kunstenaars bewandelen. Vermoedelijk de wegen waarlangs ze hun stijl en gezicht vinden, hun eigenzinnige manier om innerlijke stemmen tot een tastbare vorm te kneden. Het parcours dat ze afleggen om dit alles onder de aandacht te brengen van ‘de ander’. Maar met welk doel?

Hobbelig, onzeker, soms gevaarlijk zelfs: de weg van een kunstenaar is voor de meesten geplaveid met hindernissen. Existentiële twijfels bepalen er de richting, en bij elke splitsing wachten keuzes die een leven tekenen. Het pad leidt naar een onbekende, onzekere bestemming. Nooit netjes getraceerd, altijd in het ongewisse. Vandaar het ‘drijvende’ karakter: een wankel ponton boven een dreigend moeras.

Zulke wegen kruisen elkaar, soms toevallig, soms moedwillig. Floating Roads ontstond op initiatief van Nathalie Vanheule, An Schotte en Philippe De Veyt. Zij brengen zeventien kunstenaars samen in het Klooster de Pélichy, opgericht in 1811 om kwetsbare meisjes gratis onderwijs te bieden en al geruime tijd gesloten voor het publiek. De talloze, voorgoed ongekende verhalen van de meisjes die er werden onderricht, kruisen nu de wegen van de zeventien vrouwelijke kunstenaars. Op meer dan één manier zelfs: de opbrengst van de verkoop gaat integraal naar TAJO, een vzw die kwetsbare jongeren begeleidt tijdens hun schooltraject en bij het vinden van werk.

“In onze selectie van 17 kunstenaars klinkt steeds het verlangen door naar het sublieme, het efemere en het vergankelijke,” schrijven de initiatiefnemers. Het vat het mooi samen: de weg mag dan wankel en onbestemd zijn, helemaal vruchteloos is ze nooit.