‘Schuilverlangen’: verdwijnen en verschijnen met Eddy Verloes en Hanneke Middelburg
Bij de Leuvense uitgeverij P verscheen zopas Schuilverlangen, een dichtbundel van de Nederlandse dichteres Hanneke Middelburg, met foto’s van Eddy Verloes. Die zin leest alsof de gedichten belangrijker zijn dan de foto’s. Alsof de foto’s illustraties vormen bij de gedichten. Alleen is dat niet zo. Je kunt de zin dan ook omdraaien: bij de Leuvense uitgeverij P verscheen zopas een fotoboek van Eddy Verloes met gedichten van de...
Een uurtje meer of minder met Diederik Boyen en Roeland Tweelinckx
Enkele jaren geleden verscheen een – weliswaar niet onomstreden – studie waaruit bleek dat het aandeel werkelijk disruptieve innovaties in wetenschap en technologie al decennialang afneemt. Niet noodzakelijk het aantal ontdekkingen dus, maar de mate waarin ze bestaande denkpatronen radicaal vervangen door iets nieuws. Hoe dat komt, en of het überhaupt een probleem is, laat zich niet eenvoudig beantwoorden. Maar de gedachte is...
‘La Source’ – Peter Depelchin tussen de wereld verklaren en begrijpen
Kunstenaars zoeken wel vaker inspiratie in oude teksten, mythen en symbolen. Zo vreemd is dat niet. Veel van die bronnen ontstonden in tijden waarin de werkelijkheid nog niet uitsluitend met rationele verklaringen werd belast, en intuïtie, symboliek en mythe volwaardige manieren waren om greep te krijgen op de wereld. Sinds het rationele denken zich steeds nadrukkelijker als maatstaf heeft gevestigd, zijn die andere vormen van...
Over het onzichtbare dat alles verbindt… Fabrice Souvereyns @ Hopstreet, Brussel
Voor veel kunstenaars vormt het werk een soort dagboek. Geen chronologische neerslag van wat hen overkomt, maar een opeenstapeling van stemmingen, gedachten, beelden en herinneringen die zich tijdens het werken aandienen. Sommige blijven zichtbaar, andere verdwijnen weer. Misschien lijkt kunst daarin wel op het leven zelf: we bewaren lang niet alles wat ons gevormd heeft. We wissen uit, overschrijven, bedekken en vergeten, terwijl van...
Bendt Eyckermans en de mystiek van het alledaagse
Het zal je als kunstliefhebber ongetwijfeld niet ontgaan zijn. Een solo van een 32-jarige Belgische kunstenaar in een instituut als het S.M.A.K. mag dan ook vrij uitzonderlijk worden genoemd. Niet verrassend dus dat zowat de hele Belgische pers er iets over schreef. Wat telkens terugkomt, is het filmische karakter van zijn schilderijen. De Tijd vat het mooi samen als figuratief werk dat tegelijk ongrijpbaar blijft: je kijkt als het...




