Wanneer de mens uit beeld verdwijnt… Dominiq V.D.Wall en Isidoor Goddeeris bij STEK in Torhout
Hoe kan de mens zich nog staande houden nu zelfs zijn autonomie en eigenheid in vraag worden gesteld door een handvol tech-oligarchen met bizarre dystopische toekomstvisies? Wat laten we achter aan de vooravond van een posthumaan tijdperk dat sommigen onder hen openlijk lijken na te streven? Misschien vormen onze constructies uiteindelijk onze belangrijkste nalatenschap, zoals tempels en ruïnes vandaag nog sporen dragen van...
Een verademing in een schreeuwerige wereld. Zeno Aerts bij MLVA in Gent
Waar kan een mens nog heen om aan de schreeuwerige wereld te ontsnappen? Is het overigens wel mogelijk? Vormen de intieme wensen en hoop op een wereld die synchroon loopt met de natuur misschien een anachronisme in tijden waarin enkele would-be oligarchen de hele mensheid naar een transhumane dystopie voeren? Het zijn vragen die diep ingeworteld zijn in de praktijk van Zeno Aerts, wiens werken juist daardoor bedrieglijk eenvoudig en...
Guy Rubicon – waar familiegeschiedenis een schaduw werpt op het heden
Soms begint een tentoonstelling met iets kleins. Een fout in een document bijvoorbeeld. In het geval van Guy Rubicon zelfs met één verkeerd gespelde plaatsnaam: Vintuslay, een verbastering van Winterslag. Voor Rubicon wordt die fout het vertrekpunt van een tentoonstelling over herinnering, familiegeschiedenis en de donkere kanten van de mens. Vanaf 17 oktober toont hij zijn werk binnen de derde editie van Station d’Artistes op C-mine...
The Uncanny Familiar – wanneer het vertrouwde begint te schuiven
Een heel stuk van de werkelijkheid is ons ontoegankelijk. We interpreteren de wereld, vervormen en verminken haar tot een behapbare en voorspelbare omgeving, voornamelijk op basis van conventies en categorieën, met als doel om ons als organisch geheel staande te houden. In een intussen klassiek geworden lezing toont neurowetenschapper Anil Seth hoe de wereld eruit zou kunnen zien zonder de filters waarmee we haar gewoonlijk waarnemen....
Koen Vanmechelen in Madrid: de 31ste kruising van een levenslang experiment
Een kip is bij Koen Vanmechelen nooit zomaar een kip. Al bijna dertig jaar gebruikt hij het dier als drager van een veel groter verhaal over diversiteit, identiteit, evolutie en de spanning tussen het lokale en het globale. Met de Mechelse Cara Blanca – CCP31, de 31ste generatie van zijn Cosmopolitan Chicken Project, schrijft hij in Madrid een nieuw hoofdstuk aan dat verhaal. Voor zijn eerste solotentoonstelling in de Spaanse...




