Het troostende ritme in het werk van Liesbet Valgaeren

Aan de andere kant van de Zoom-call hoor ik vogels vrolijk fluiten. De open ramen van haar atelier geven duidelijk uit op een weelderige brok natuur. Of het haar inspireert in haar werk?, vraag ik haar. Natuurlijk. Het zachte ritme van de seizoenen, de nauwelijks merkbare glooiingen van de tijd die haar raam voorbij glijdt, de onomkeerbare transformatie die elk ogenblik de gehele omgeving inpalmt. Onvermijdelijk voel je het in het werk van een kunstenaar die temidden van zo’n constante stroom aan gedempte impulsen werkzaam is.

Het verklaart de zachtheid in haar werk, ongetwijfeld. Maar dat komt niet enkel van haar omgeving. Na een druk professioneel leven en het opvoeden van drie kinderen, kan ze zich nu volop storten op de passie die onderhuids van kinds af aan in haar schuilt. Ook in haar persoonlijke leven vond ze rust, een natuurlijker tempo waar haar penseelstreken organisch aansluiting bij vinden.

Als voormalig kinesiste kent ze daarenboven de anatomie van het menselijke lichaam door en door, weet ze waar en wanneer zenuwen te strak gespannen staan, en hoe ze te ontspannen, hoe de spieren een bepaalde aankomende beweging kunnen suggereren, hoe een houding een specifiek zeer kan verbergen.

Want het werk van Liesbet mag dan nog zachtaardig ogen, het is niet gespeend van een klare kijk op de maatschappelijke drama’s om ons heen. Het beeld van de levenloze Aylan op het strand blijft op haar netvlies gebrand, net als alle persoonlijke verhalen van de mensen die ze in vluchtelingenkampen ontmoette. Je zou er moedeloos of opstandig van kunnen worden, maar de kunstenares heeft een andere manier gevonden om hier mee om te gaan, door doorheen de ruwe werkelijkheid op zoek te gaan naar elementen van hoop. Je merkt dit hele proces nauwelijks in haar werk, je ziet enkel een vorm van schoonheid, vaak intiem en ingetogen, de veruitwendiging van een ziel die na een zware tocht rust heeft gevonden. De schoonheid ligt echter niet enkel in de visuele esthetiek die, hoewel ingehouden, van haar werken spat, maar tevens in de allesomvattende troost die ze eenieder hiermee biedt.

Werk van Liesbet Valgaeren zal van 6 tot 24 maart te zien zijn in cultuurcentrum De Bijl in Zoersel, op zaterdagen van 13:30 tot 18u, zondagen van 11 tot 18u en woensdagen van 14 tot 18u. Klik hier om meer werk te ontdekken van Liesbet.


DEZE BOODSCHAP IS EEN ADVERTORIAL


Author: Frederic De Meyer

Share This Post On

1 Comment

  1. Prachtig werk….één intimistische kijk in de tragiek of de schoonheid van het leven.

    Post a Reply

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op

X