Een kijkje in de wereld en de schetsboeken van Hans Defer
Voor de fan van road-movies kan de vraag nauwelijks verrassen: is het leven niets anders dan een lange, wat leegvoelende halte, een vluchtige tussenstop waar je doelloos blijft wachten? Wachten op wat? Dat maakt op zich niet uit, wellicht. De stop, de pauze die ons leven is hoeft geen doel te hebben, geen richting. Het is slechts een fase. Een beetje surrealistisch als je erbij stilstaat. Of op zijn minst bevreemdend, als je er zo...
‘Water for my mind’, een intrigerende duo-tentoonstelling van Edith Ronse en Giovanni Winne
Ik gaf het reeds aan: persoonlijk vind ik duo-tentoonstelling hoogst interessant. Hoe twee kunstenaars een bepaald onderwerp vanuit een soms totaal verschillende hoek benaderen, hoe ze vaak inzichten uitwisselen om tot een gemeenschappelijke visie te komen, het kan niet anders dan spanning opleveren. Vaak ook tot verrassingen. Het is op het eerste zicht zoeken naar de gemene deler tussen het werk van Giovanni Winne en Edith Ronse, die...
Kunstenaars en inspiratie: de wondere wereld van Sofie Muller
Waar komt de inspiratie van kunstenaars vandaan? Het blijft een enigmatisch gegeven, een beetje duister en mysterieus voor wie vol ontzag de innovatieve verwezenlijkingen van kunstenaars aanschouwt. Is er een scheppende gen die hen is aangeboren? Een afwijking misschien, zoals over het zicht- en verstandsvermogen van de impressionisten werd gesteld? Of beschikken ze over een bovenmenselijke, goddelijke gave? Niet noodzakelijk. Van de...
Een kijkje in het atelier van… Danielle Luinge en Giovanni Winne
Er zijn weinig plekken die zo tot de verbeelding spreekt dan het atelier van een kunstenaar. De plek waar zoveel creativiteit is ontsproten, zoveel innovatieve inzichten, zoveel durf en lef, maar ook zoveel frustraties, mislukkingen en gevechten met technische of logische beperkingen, kortom: het atelier als getuige van zoveel tegenstrijdige emoties. Voor TheArtCouch ga ik regelmatig op atelierbezoek. Te weinig weliswaar. Ik doe niets...
‘Onnodige dood’ van Wim Van Aalst, een schilderij waar zoveel in gebeurt…
Er zijn zo van die beelden die zich op het netvlies komen nestelen om er zich voorgoed in te branden. Een vriend wees me onlangs op het werk ‘Onnodige dood’ uit 2013, van de hand van de Gentse kunstenaar Wim Van Aalst. Een moeder weent om de dood van haar dochter, die in haar schoot op straat ligt. Het schilderij verwijst naar de vervolging sinds 1999 van de Falun Gong aanhangers in China. Het meisje werd door de politie...
