Posted By The ArtCouch

In Zoersel in de Antwerpse Kempen loopt tot 23 april de expo “UNFINISHED” met twee kunstenaars die hun strepen allang verdiend hebben. Op het eerste zicht zijn zij elkaars tegengestelden: de stoere werken van Paul Gees contrasteren met de etherische werken van Frie Jacobs. Densiteit dialogeert met luchtigheid. Staal, steen en hout nemen het op tegen meeldraden, bloemzaadjes, vuur en wind… Controle versus toeval. Spanning tegenover vrolijke vrijheid.

De werken van Paul Gees tarten de wetten van de zwaartekracht. Als een demiurg houdt hij diverse materialen overeind in een wankel evenwicht. Staal zorgt voor stevigheid, steen voor gewicht. Het hout wordt uitgedaagd op zijn buigzaamheid. Er gaat van de werken tegelijkertijd robuustheid én kwetsbaarheid uit. Hoever kan je gaan? Wanneer wordt de spanning te groot? Wanneer is het evenwicht verstoord? Als toeschouwer wordt je meedogenloos en machteloos opgezogen in het opgeroepen spanningsveld…

In de monumentaliteit van de werken herken je meteen de liefde van de kunstenaar voor het vocabularium van de architect en de architectuur. Een architectuur die geen utilitair doel heeft, maar op een esthetische manier de grenzen van het haalbare aftast.

De keuze van de media verraadt echter zijn betrachting: de grenzen zijn uiteindelijk berekenbaar.

Eens je met vuur en wind aan de slag gaat, zoals Frie Jacobs doet op zijn canvassen, laat je berekeningen los en geef je je over aan de onvoorspelbaarheid van de elementen. Het is het vuur en de roetafzetting die vrij spel krijgen en een landschap van licht en donker creëren.

Hier is geen architect aan het werk, maar de sjamaan-poëet-musicus die met de natuurelementen danst en hiermee een nieuwe poëtische en muzikale taal creëert. Een taal die door gelijkgestemden kan worden gelezen en begrepen. Zo werd de visuele muziekpartituur van “Cradle us to life” die door vuur, wind en houtskool tot stand kwam, door Geertje Vangenechten  op onnavolgbare wijze verklankt. Zowel de partituur als het ingezongen werk zijn op de tentoonstelling te zien en te beluisteren.

Frie Jacobs beperkt zich evenwel niet tot houtskool, vuur en wind. Ook regen, meeldraden, papaverzaadjes, boterbloemen, kersenbloesems en geitenbaard (Aruncus dioicus) worden verrassende kunstwerken en krijgen tittels die doen dromen, als  Symphony for the dancing goat of I never held a cloud in my hands,… Het is weinig kunstenaars gegeven om zoals Frie Jacobs subtiel te balanceren op het snijpunt van natuur, poëzie, muziek en beeldende kunst.

Die ogenschijnlijke tegenstellingen tussen de twee kunstenaars verdwijnen bij nader toezien.  Ze zitten op de gemeenschappelijke golflengte van de natuur en de causale wetten van de fysica.  Zowel de meeldraad als de boomstam is onderhevig aan de zwaartekracht. Hoewel de ene groot en monumentaal werkt en de andere klein en subtiel, blijft de insteek dezelfde. Er wordt niet gewerkt vanuit mentale concepten, maar vanuit tastbare en minder tastbare natuurlijke elementen, gaande van de harde steen tot de ongrijpbare wind, van het buigzame hout tot het verslindende vuur. Samen bestrijken ze het hele spectrum van wat er in de natuur te vinden is en vertalen dat ieder op hun eigen specifieke manier.

“Unfinished” is nog te zien op zaterdag 15 en 22 april van 13.30 tot 18.00 uur en op zondag 16 en 23 april van 11.00 tot 18.00 uur of op afspraak: 0486 96 04 27. Cultuurhuis de Bijl, Dorp 1, 2980 Zoersel.