Veertig dagen in de woestijn met Honoré δ’O
Honoré δ’O is een kunstenaar die al sinds de jaren tachtig een volstrekt eigenzinnig parcours loopt. Je zou hem de uitvinder kunnen noemen van een bijna kinderlijke naïviteit, die ook doet denken aan het werk van Panamarenko. Zijn speelse omgang met materialen belet nochtans niet dat zijn werk indirect vragen stelt bij onze ‘condition humaine’. Nog tot 10 mei 2026 kan je onder de titel Quarantaine − Quarantine een tentoonstelling van...
Koen Vanmechelen brengt kosmopolitische sculpturen naar Venetië
Venetië is al eeuwenlang een stad van ontmoeting. Als maritieme republiek en handelsmacht groeide de dogestad uit tot een kruispunt waar Europa, het Midden-Oosten en Noord-Afrika elkaar vonden in handel, kunst, wetenschap en ideeën. Die voortdurende uitwisseling gaf Venetië haar unieke karakter: een stad die niet alleen leefde van verbinding, maar er ook door gevormd werd. Net die gedachte van kruisbestuiving — tussen culturen,...
Van Dagblind tot White Heat: de bijzondere beeldtaal van fotograaf Paul D’Haese
Paul D’Haese (1958, Ninove) is opgeleid als interieurarchitect en later ook als fotograaf. Zijn foto’s, hoe gewoon ze er ook uitzien in hun ongewoonheid, hebben vaak iets unheimlichs. Er trilt een nauwelijks voelbare spanning in mee die je als kijker niet precies kunt duiden. Dat maakt dat je er kunt blijven naar kijken, zonder dat de verveling toeslaat. Van 25 april tot 31 mei stelt D’Haese onder de titel White Heat 32 nieuwe foto’s...
Aan tafel met Ensor en Einstein, … en Edith Dekyndt
Er was een tijd waarin kunst en wetenschap intrinsiek verweven waren. Niet zozeer omdat ze hetzelfde doel nastreefden of eenzelfde manier hanteerden om dat doel te bereiken, maar omdat ze elkaar hielpen om nieuwe inzichten te verwerven die ze in hun praktijk konden toepassen. Die kruisbestuiving is ergens verloren gegaan naarmate het rationele denken de bovenhand is gaan nemen en de kunst zich de vrijheid aanmat om als autonome...
‘Elke lente is een nieuw begin’ zes kunstenaars over het cyclische karakter van het leven
Dertig jaar lang een galerie in leven houden is geen te onderschatten prestatie in een turbulente en wispelturige kunstwereld, waarin duurzame onderhuidse stromingen en het uithoudingsvermogen van zowel kunstenaar als galerie het vaak moeten afleggen tegen de waan van de dag. Geduld en doorzettingsvermogen zijn daarin ongetwijfeld bepalende factoren, al zijn ze zeldzaam. Maar even belangrijk is het vermogen om een visie op te bouwen,...
You Have Seen Too Much: schrijver Peter Terrin debuteert als fotograaf
Dat sommige Nederlandstalige dichters en romanschrijvers zich graag lieten of laten opmerken als fotograaf is onder literatuurliefhebbers bekend. Wij denken dan in de eerste plaats aan de Nederlandse dichter Lucebert (1924-1994) en aan zijn romans schrijvende landgenoot Willem Frederik Hermans (1921-1995). Hermans publiceerde in 1969 onder de titel Fotobiografie een eerste fotoboek, en in 1986 een tweede: Koningin Eenoog. Postuum...
Camiel Van Breedam viert zijn 90e verjaardag bij Galerie William Wauters
Geeft het atelier van een kunstenaar weer welk soort kunst hij maakt? Ik heb me die vraag de afgelopen jaren wel vaker gesteld. Het antwoord is genuanceerd, maar overwegend affirmatief. Atelier Camiel Van Breedam, courtesy William Wauters Gallery Ik heb nooit het atelier van Camiel Van Breedam bezocht, maar te oordelen naar de foto die ervan circuleert, draagt het alvast bij tot die stelling. Op het eerste gezicht is het een chaos,...
Rossella Biscotti wint de BelgianArtPrize 2027
Rossella Biscotti wint de BelgianArtPrize 2027. Uit een longlist van meer dan zestig kunstenaars werd zij unaniem gekozen door de jury. In het voorjaar van 2027 maakt en presenteert ze nieuw werk in Bozar, waar haar tentoonstelling van april tot juni te zien zal zijn. Aan de prijs is een bedrag van 20.000 euro verbonden, geschonken door de familie Gillion-Crowet, aangevuld met een productiebudget voor de realisatie van nieuw werk. De...
Arnaud Maere, de broosheid achter robuuste concepten
“Waarom elf?” vraag ik hem, alsof er voor alles een reden moet zijn. Het cijfer, dat domineert in het nog prille oeuvre van Arnaud, heeft niet noodzakelijk een betekenis. Vreemd misschien, gezien hij in zijn werken steevast verschillende betekenislagen laat insijpelen—vaak doelbewust—al beseft hij evengoed dat hij geen controle heeft op de betekenis die de kijker eraan geeft. Het zou een spel kunnen zijn, waarin de kunstenaar tracht...
Félicien Rops en de problematiek van de dubbele moraal
Je hoeft er niet noodzakelijk voor naar Zurich te trekken, gezien een belangrijk deel van de tentoongestelde werken uit het Ropsmuseum in Namen afkomstig is, maar niettemin loont het de moeite om dieper in te gaan op de expo Félicien Rops, Laboratory of Lust in de Kunsthalle van Zurich. Deze focust op de dubbele moraal die heerste in het Parijs van de fin de siècle, en bij uitbreiding in andere Europese grootsteden, waar de burgerij...
