Twee boeken en een expo om het werk van Jean De Groote te doorgronden
Als kunstenaar een boek uitbrengen is een energieverslindende bezigheid. Er twee uitbrengen op twee jaar tijd is dan ook een huzarenstukje. Het moet gezegd, de twee boeken die Jean De Groote in 2020 en 2021 uitbracht zijn niet noodzakelijk kunstboeken in de klassieke zin. Het beeldmateriaal van zijn werk lijkt er eerder in dienst te staan van de teksten die erin verschijnen, eerder dan andersom. Dat ligt dan weer aan de hoeveelheid...
‘Het laatste schilderij’, van Jan van Eyck tot Pablo Picasso
Het blijft een hoogst intrigerend gegeven: welk (soort) werk maakt een kunstenaar wanneer hij zijn laatste adem voelt naderen? In zijn analyse betoogt kunstschrijver Patrick De Rynck dat in vroegere tijden wat meewarig werd gedaan om oude knarren die verstijfd van de reuma en met bevende hand nog pogingen ondernamen te schilderden, zoniet nog een laatste meesterwerk voor de eeuwigheid achter te laten. Kunstenaars, zo werd gedacht,...
Hilde Overbergh ‘Spilled milk’, een rijk en boeiend oeuvre te ontdekken in een nieuwe publicatie
Hoe omschrijf je, of toon je zelfs, een omvangrijk en divers oeuvre als dat van Hilde Overbergh? Het lijkt me een onmogelijke opgave. Haar inspiratiebronnen lijken eindeloos, aangezien ze die voornamelijk vindt in het ophopende puin en afval dat overal ligt te vergaren, als een zichzelf voedend organisme. De manier waarop ze ermee omgaat, om deze materialen een nieuwe expressievorm te bieden, misschien zelfs een nieuwe betekenis,...
Drie recent verschenen kunstboeken in de kijker: Peter H. Waterschoot, Sarah De Vos, Marie Cloquet
Een korte rondleiding in drie recent verschenen kunstboeken, ‘Sunset memory’ van Peter Henry Waterschoot, de eerste monografie van Sarah De Vos en ‘Around obstacles’ van Marie Cloquet. Langere recensies volgen nog op de website, maar verneem hier alvast waarom je deze in huis moet...
“Unveiling”, Piet Peeres persoonlijke strijd in een fraai boek te (her)ontdekken
Het blijft een onthutsende vaststelling, het feit dat zo’n twintig eeuwen nadat ze zijn neergepend, en meer eeuwen nog nadat ze mondeling werden overgeleverd, de Griekse mythologieën nog zo omnipresent blijven in wat we cultuur noemen. Een sluitende verklaring heb ik er vooralsnog niet voor, ik ben dan ook geen kenner in de materie. Maar het lijkt me een van beide: ofwel zijn ze danig in onze leefwereld binnengesijpeld dat ze...
“4321 vragen aan 123 kunstenaars”, een liefdesbrief aan de kunst door Hilde Van Canneyt
‘Wat een kanjer!’, is het eerste waaraan ik denk wanneer ik het postpakket open. Hilde Van Canneyt kondigt haar tweede boek 4321 vragen aan 123 kunstenaars aan als een liefdesbrief aan de kunst(enaar). De kunstjournaliste schreef maar liefst 980 bladzijden aan woord-portretten bijeen. De laatste 10 jaar maakte ze een uitdagende en onvoorspelbare kunstwandeling langs 123 kunstenaars. Verwacht je niet aan een hitparade van...
“Tekenen in lockdown”, een ontroerende getuigenis van een bijzonder jaar
Wat doet een mens die door bijzondere omstandigheden, waar hij geen grip op heeft of kan hebben, opgesloten wordt in zijn eigen thuis? Zijn hoofd tegen de vier muren knotsen in een optie. Iets constructiever is om aan het tekenen te slaan. Om frustraties van zich af te werpen, een boodschap de mensheid in te sturen, of zichzelf gewoon te troosten. Het is een vorm van vrijheid, zij het een beperkte. Alhoewel… Zo beperkt nu ook...
This is not a chicken, het manifest van Koen Vanmechelen
Van rust is er volgens ons weinig sprake in het leven van kunstenaar Koen Vanmechelen. De laatste keer dat we rond de majestueuze tafel in het atelier van Koen plaats namen, was het alle hens aan dek voor de opening van zijn work-in-progress LABIOMISTA. Nu is het drukte omdat hij morgen naar zijn geliefde Italië vertrekt. Maar voor TheArtCouch maakt hij toch even tijd om dieper in te gaan op zijn nieuwe boek This is not a chicken. We...
De magie van een kunstboek: “You could at least pretend to like yellow” van Katrien De Blauwer
Ik ben dol op kunstboeken. Je mag gerust van een verslaving spreken. Waar ik me echter mateloos aan erger is dat ze vaak beladen worden met teksten vol onbestemde, wollige frases en gedachten die op nagenoeg elke kunstenaar, jong of ervaren, al dan niet bekend, van toepassing zouden kunnen zijn. Zo de auteurs zich al niet bezondigen aan een vorm van academische pedanterie die, vreemd genoeg, het ego van de kunstenaar lijkt te strelen....
“Paris Impasse”, een bijzonder originele, poëtische kijk op Parijs
Het vergt of een kunstenaar, of een poëtische gestemde wandelaar, om een stad met een hernieuwde, vernieuwende blik te zien. Er een thema in te zien, een leidraad, in details die geen enkel ander mens meer opvallen. Parijs. De stad waar ik zo vaak en zo graag in heb vertoefd. Ik dacht er alles van gezien te hebben. Blijkbaar niet. Paris impasse, van kunstfotografe Karin Borghouts, biedt alleszins een originele kijk op de stad:...




