Wunderkammer, artistieke winkel of kunstinstallatie? Het project van Ben Benaouisse is het allemaal!
“Hoe moet ik jouw initiatief juist benoemen?”, vraag ik hem. Hij denkt even na, en met een glimlach antwoordt hij: “een artistieke winkel”. Het is steeds moeilijk om nieuwe initiatieven een naam te geven. Al zeker in de kunstsector, waar neologismen soms een kunstvorm op zich lijken te worden. Vaak dienen ze om een oudere initiatieven een nieuw élan te geven, zonder dat er fundamenteel iets wijzigt aan het...
“Tearing faces” Katrin Dekoninck toont ons vanuit een nieuw standpunt
“Het zijn zoekende, getormenteerde lichamen die we – zoals elk levend wezen – nooit ten volle kunnen kennen, maar we kunnen ze wel vanuit een compassie proberen te begrijpen of vanuit een herkenning troost in het werk vinden”, schrijft Sofie Crabbé over het werk van Katrin Dekoninck. Het mag gezegd, voor een werk van Katrin staan is geen gemakkelijke ervaring. Het heeft meer iets weg van een inconvenient truth....
Bruno Mertens, de schoonheid van het verval
Spelen zonder grenzen, dat doet Bruno Mertens in zijn atelier. Het is een plek waar hij elke dag weer werkt aan artistieke zelfbevrijding – steeds verder weg van dogma’s en verwachtingen, steeds dichter bij zichzelf, bij wat hem plezier verschaft. Er is geen regel behalve dat de ratio even op sluimerstand mag, en de gevoelsintelligentie mag regeren. Buikgevoel dicteert, tot een logica wordt gevonden in de onlogica, tot een harmonie...
“MINSTENS 1 ½ UUR, EN TERUG”, Peter Morrens nodigt uit om alle verwachtingen rond een solotentoonstelling los te laten
“De meeste kunstenaars vatten een solotentoonstelling op als een manier om een territorium te verwerven, of om op die plaats dat territorium uit te breiden. Peter Morrens vat het op als een manier om ontmoetingen te creëren”, stelt Philippe Van Cauteren in zijn intro tot de tentoonstelling MINSTENS 1 ½ UUR, EN TERUG van Peter Morrens. Het moet gezegd: wie denkt dat kunstenaars voornamelijk hun eigen ego strelen op...
Het ontzenuwen van de ziel, over het werk van Elfie Kristiana
Het begint met een droom. Of eerder: een nachtmerrie. Elfie vertrouwt me toe dat ze nachtmerries heeft gehad over mijn komst. De ‘kunstrecensent’. Kan ik mezelf wel zo laten benoemen? Ik recenseer helemaal niets. Ik laat me enkel vervoeren door mensen die anders ‘zien’ dan ik. Vanwaar dan die angst, bij deze kunstenares? Ze geeft me een zweem van een antwoord: te weinig zelfvertrouwen. “Kinderkwetsuren”, noemt ze het. Iedereen heeft...
à peu près, nieuw werk van DD Trans bij Galerie De Wael 15, Antwerpen
“An ode to life, real life, which can almost always be dark and light at the same time“, schrijft Els Wuyts in haar voorwoord voor de nieuwe catalogus van het werk van Frank Tuytschaever, alias D.D.Trans. Het is treffend uitgedrukt voor de complexiteit in het werk van Frank, en hoe bedrieglijk de ogenschijnlijke eenvoud ervan wel kan zijn. Het tovert onontkoombaar een glimlach op je gezicht, door het onverwachte waar je...
‘Suspicious meetings’, Johan Clarysse presenteert intrigerende nieuwe reeks bij Galerie De Buck
De titel ‘Suspicious Meetings’ roept in coronatijden vanzelfsprekend allerlei associaties op. Ontmoetingen, zeker met een bepaald aantal personen, zijn in deze tijden sowieso ‘verdacht’ of op zijn minst ‘beladen’. Maar hoewel dit gegeven misschien onbewust doorheen deze reeks schemert, mogen we het allerminst zo anekdotisch opvatten, verzekert de kunstenaar ons. Johan Clarysse gebruikt het titelthema als intuïtieve, indicatieve rode...
Een tentoonstelling is meer dan de som van de werken, Sarah De Vos toont hoe in “Slow Club”, nog tot 27 maart te zien
Bestaat er iets belangrijkers voor een kunstenaar dan de opbouw van een tentoonstelling? Wellicht niet. Meer nog dan de werken zelf, vertelt het zoveel over waar hun denkproces hen toe leidt, welke emotie ze willen overbrengen op de kijker. Daarom laat ik ook geen kans ongemoeid om erbij te zijn wanneer kunstenaars aan een opstelling werken. Het valt me hierbij vaak op dat de meesten de neiging vertonen om nagenoeg hun hele atelier...
Het troostende ritme in het werk van Liesbet Valgaeren
Aan de andere kant van de Zoom-call hoor ik vogels vrolijk fluiten. De open ramen van haar atelier geven duidelijk uit op een weelderige brok natuur. Of het haar inspireert in haar werk?, vraag ik haar. Natuurlijk. Het zachte ritme van de seizoenen, de nauwelijks merkbare glooiingen van de tijd die haar raam voorbij glijdt, de onomkeerbare transformatie die elk ogenblik de gehele omgeving inpalmt. Onvermijdelijk voel je het in het...
“Zoete broodjes”, Kristof Van Heeschveldes mild kritische maatschappijbeeld bij cc De Ververij, Ronse
“Kristof Van Heeschvelde onderzoekt het complexe raderwerk waarop onze maatschappij draait. Hij bestudeert daarbij het individu als mier in de grote mierenhoop, en doorgaans van miniem belang in de algemene geschiedenis. Daarbij valt hem de profileringsdrang van de mens op: hoever men bereid is te gaan of hoever men zich durft te exposeren om op te vallen of op te klimmen op de sociale ladder”, schrijft Wim Lammertijn,...
